⚠ Transkrypcja automatyczna może zawierać błędy — zawsze sprawdzaj oryginalny fragment w nagraniu.
0:00 Dobry wieczór Państwu.
0:14 Mam nadzieję, że jesteście.
0:24 Będę się skupiał dzisiaj, ale chciałem Państwu przekazać taką...
0:36 takie pewne moje odkrycie, które powiązałem z kilkoma rzeczami,
0:43 które mi wychodziły z wizji a propos naszego istnienia, życia.
0:48 I to jest bardzo istotne i chciałem Państwu to przekazać,
0:52 a jest to bardzo ważne, jeżeli umiejętnie to Państwu przekażę,
0:57 bo jestem pewny, że to tak działa, to myślę, że możecie to potraktować,
1:06 albo niektórzy z Was potraktują to jako klucz do życia.
1:12 Bardzo istotne jest to i zaraz zacznę o tym mówić.
1:19 Ale tradycyjnie.
1:22 Aleks Gorski przez Igret Brr.
1:26 Jako pierwszy. Mateusz Falencenti.
1:32 Dobry wieczór. Zdjęcie mojego pradziadka.
1:37 Poczułem do niego ogromne przywiązanie i płynącą, pozytywną energię,
1:45 a nigdy go nie poznałem.
1:47 Co Pan uważa o takich odczuciach?
1:49 A może jesteś jego wcieleniem następnym i dlatego taką bliskość poczułeś?
1:55 Anna Lauza. Dobry wieczór. Mateusz2888. Witam i pozdrawiam.
2:01 Eryksen. Witam. Nana. Witam. Janusz w klapkach. Witam. Witamy. Py.
2:11 January. January. Witam. Łukasz Szufrajda. Hej.
2:15 Ten i tamten. Witam. Piotr Sal. Witam. Krystyna Gaurus. Witam.
2:24 Her Szery. Siemas eniu. Damian Siewierski. Hej. I Tomek Leśniak. Witam.
2:35 Gucio. Witam. I wszystkich Państwa także witam.
2:45 Sobotę.
2:49 Sobotę spotkałem się z pewną Panią, bardzo sympatyczną Panią, która była w wieku mniej więcej czterdziestu lat.
3:04 Pani przyszła do mnie dość zagadkowo, ponieważ, jakby to powiedzieć, bo to jest...
3:22 Pani ma dylemat, miała dylemat, ponieważ urodziło jej się dziecko.
3:29 Niestety martwe dziecko.
3:33 Po czym dość szybko zaszła ponownie w ciążę i urodziła zdrowe dziecko.
3:45 I to zdrowe dziecko już ma trochę lat.
3:49 I Pani jest w okresie no już takim przygranicznym,
3:56 w którym, w którym...
4:01 No już zaczyna być lekkim problemem, czy zachodzić w ciążę, czy nie.
4:05 No bo wiadomo, że kobieta jest w stanie zdrowe dziecko urodzić do pewnego momentu w swojej życiu.
4:12 I ta Pani dotyka już tak pomalutku tego momentu.
4:14 On się zbliża.
4:16 No i Pani przyszła z wielkim przestrachem do mnie, bo ona mówi, że jej coś wewnętrznie mówi, że jeżeli zajdzie drugi raz w ciążę, trzeci raz właśnie w ciążę,
4:29 to znów będzie córeczka i że nie daj Boże coś się może złego z tą ciążą stać i ona się boi.
4:36 Ja tej Pani odradziłem, żeby zachodziła w ciążę.
4:41 Mało tego, ja tej Pani powiedziałem, że ona żyje w traumie, którą sama wypielęgnowała po urodzeniu pierwszego martwego dziecka.
4:58 I...
5:00 Dopóki jest w tej traumie, dopóki jej nie zwalczy w sobie, nie powinna zachodzić w ciążę, bo rzeczywiście może wywołać taki splot zdarzeń.
5:11 Dlaczego Wam to opowiadam?
5:13 Bo właśnie wtedy ja tej Pani...
5:15 WTEDY mi to zaświtało w głowie, jak z tą Panią rozmawiałem.
5:19 I ja tej Pani opowiedziałem swoją najdziwniejszą historię w życiu, jaką miałem.
5:29 Wiele osób, które mnie tu ogląda, których pozdrawiam Was wszystkich, słyszało tą historię, ale ja będę się streszczał.
5:43 Ale musicie, musicie jeszcze raz tego wysłuchać, dlatego, że ja sam doznałem pewnego nieprawdopodobnego odkrycia, które chcę Państwu przekazać.
5:57 A!
5:59 Zaraz będę mówił, tylko chcę powiedzieć, jest taki kanał, nazywa się Bliskoznaczni.
6:06 Ten kanał prowadzi między innymi Pani Katarzyna Nosowska z zespołu Hej.
6:14 Solistka zespołu Hej.
6:16 I tam jest, dzisiaj się ukazał wywiad.
6:21 Ja byłem Pani Nosowskiej u niej w domu.
6:25 I...
6:26 I z nią i jej synem przeprowadziłem długą, nie wiem, 3 czy 4 godzinną rozmowę u nich w domu.
6:33 I to jest dzisiaj ta audycja.
6:35 Nazywa się Bliskoznaczni.
6:38 Polecam, obejrzyjcie.
6:41 Sam będę oglądał, bo tyle się działo i tyle rozmawialiśmy.
6:44 No prawie 4 godziny, to ile tam słów padło.
6:49 Więc warto to obejrzeć.
6:52 Dobra i wracam do sytuacji.
6:55 Drodzy Państwo.
6:57 Oto w 2008 roku miałem wypadek.
7:00 Miałem wypadek w Słupsku.
7:03 Jechałem wtedy Skodą Superb.
7:06 Czarnym samochodem Skoda Superb.
7:08 Jechałem do znajomych, do Ustki.
7:12 Z synem, z córką i z chłopakiem mojej córki.
7:16 Tam byliśmy parę godzin u znajomych.
7:18 Po czym wracaliśmy gdzieś 21, 22.
7:22 22.
7:23 Z Ustki do Słupska jest 17 km.
7:30 Wracając zajechałem, jak wjechałem do Słupska,
7:34 zajechałem na CPN, zatankowałem.
7:37 Chociaż nie musiałem tankować, ale zatankowałem.
7:40 No i ja, ruszamy dalej.
7:43 Ja prowadzę.
7:44 Jest ciemno.
7:46 To gdzieś 23 już było.
7:48 I kiedy przejeżdżałem przez Słupsk,
7:52 jest takie dziwne skrzyżowanie w Słupsku, blisko ratusza.
7:58 Ja od chyba 2008 mam prawo jazdy,
8:05 więc tam byłem świeżym kierowcą.
8:07 I popełniłem totalny błąd kierując.
8:11 Oto jadąc, było już ciemno.
8:18 Jechałem ulicą, wydawało mi się główną z pierwszeństwa,
8:22 przez Słupsk.
8:25 Dojeżdżałem do skrzyżowania i byłem w 100% pewny,
8:30 że mam pierwszeństwo, że ja jadę drogą z pierwszeństwem.
8:36 Wprawdzie tam na tym skrzyżowaniu były światła,
8:38 ale one były, to już musiało być po 23,
8:41 ponieważ były wyłączone, tylko na żółto migały.
8:45 I ostatnie słowa, które córka do mnie powiedziała,
8:48 siedząca obok, mówi, tata zobacz jaka ładna pełnia.
8:51 Była pełnia Księżyca.
8:52 Ja tak pomyślałem, o fajnie, to jest droga na miastko.
8:56 Będę, będę tam, będę się przyglądał temu Księżycowi całą tą drogę.
9:03 I wtedy usłyszałem tylko głośne trąbienie tira i reflektor widziałem.
9:10 Raziło mnie światło.
9:11 To był ułamki sekundy, potężny huk.
9:15 Wszystko mi znikło.
9:16 Ja po tym huku już nie słyszałem, co się dzieje w samochodzie.
9:25 Żadnego nic, tylko cisza.
9:29 I ja czułem, że wiszę.
9:31 Jest takie popiołowate tło.
9:34 I jest taki prostokątny taki wlot.
9:40 Ja byłem pewny, że tam jest wlot, że ja tam mogę wlecieć w ten prostokąt.
9:43 On był troszeczkę, on był też popiołowaty, ale jaśniejszy albo ciemniejszy.
9:48 Ciemniejszy bardziej.
9:50 Ale wiedziałem, że to jest wlot, jak wentylacja.
9:52 Ja przed tym wlotem byłem i czułem się tak nieprawdopodobnie przyjemnie,
9:59 ale najważniejsze bezpiecznie.
10:03 To minęły lata, ale pamiętam jak się dziwowałem potem w sobie wiele dni.
10:12 Jakie to było nieprawdopodobne poczucie bezpieczeństwa.
10:16 Nigdy w życiu, ani wcześniej, ani później,
10:20 nie poczułem ani przez chwilę tak nieprawdopodobnego bezpieczeństwa jak wtedy.
10:35 Odzyskałem jakby świadomość.
10:37 To trwało parę sekund, ponieważ zacząłem być świadomy w momencie,
10:42 kiedy chłopak mojej córki siedzący z tyłu z moim synem na kanapie samochodu
10:49 zaczęli krzyczeć, uważaj drzewa.
10:53 Bo on nas wyrzuciło z tej szosy.
10:56 On nas uderzył w bok od strony pasażera, w silnik.
11:01 Samochód do kasacji kompletnie.
11:03 I my tak jeszcze między dwoma drzewami przelecieliśmy i stanęliśmy ku jakiejś tam kamienia,
11:11 ku jakiejś tam, kamień pomnik to był.
11:14 I tam stanęliśmy.
11:18 Wypadek straszny.
11:21 Wszyscy mieliśmy lekkie obrażenia Bogu dziękować.
11:23 Nikomu się nic nie stało.
11:24 Bo gdybym sekundę wcześniej wjechał na to skrzyżowanie,
11:29 to bym to uderzył w nasze drzwi i on by nas zmierzył po prostu.
11:34 Nie byłoby nas.
11:36 Ale słuchajcie co jest istotne.
11:41 Zdarzyła się druga rzecz.
11:45 Ja wiem, że niektórzy z was to słyszeli, ale miejcie cierpliwość,
11:48 ponieważ chcę powiedzieć coś nieprawdopodobnego.
11:52 Coś.
11:53 To co mi weszło do głowy.
11:55 Co zrozumiałem.
11:56 Jest bardzo istotne.
12:00 Prawdopodobnie jest to najważniejsza istota naszego istnienia.
12:04 Dlatego musicie tego wysłuchać.
12:07 Przyda wam się to.
12:11 Muszę wam to przekazać.
12:14 Mianowicie.
12:15 To będzie klucz do waszego życia.
12:20 To co usłyszycie.
12:22 I teraz zwróćcie na pewną rzecz uwagę.
12:26 Przez lata.
12:28 Przez to, że mam serdecznych znajomych w Ustce.
12:31 I lubię Ustkę.
12:32 Przez lata jeździłem wielokrotnie do Ustki.
12:36 No i jadąc przez Słupsk.
12:40 Zawsze przejeżdżałem przez to skrzyżowanie.
12:44 Za każdym razem.
12:46 Jak dojeżdżałem do tego skrzyżowania.
12:50 To bałem się.
12:53 Bałem się przejeżdżać przez nie.
12:55 I zawsze sobie przypomniałem.
12:57 Przecież mógłbym tu zginąć.
12:58 Mógłbym tu zginąć.
13:00 Mógłbym tu zginąć.
13:02 Zawsze taka świadomość.
13:04 Drodzy Państwo.
13:07 Ten wypadek się wydarzył.
13:08 Zanim ja poznałem swoją żonę.
13:11 Katarzynę.
13:13 Potem z Kasią.
13:14 Już jak byłem jeździłem.
13:16 Oj to za każdym razem.
13:17 Zobacz Kasia to skrzyżowanie.
13:19 Zobacz pod tym kamieniem tam wylądowaliśmy.
13:21 Zobacz Kasia. Tu jechałem a on stąd wyjechał.
13:26 To przeświadczenie.
13:27 Że tu mogłem zginąć.
13:30 Drodzy Państwo.
13:32 I wydarzyła się.
13:34 Kilka lat temu.
13:35 Ja to robiłem audycję na ten temat.
13:37 Zaraz po tym zdarzeniu.
13:38 Wydarzyła się dziwna rzecz.
13:48 Poczekajcie.
13:49 Wydarzyła się.
13:52 Dziwna rzecz drodzy Państwo.
13:53 Mianowicie.
13:55 Mianowicie.
13:59 Kilka lat temu.
14:01 Wracając z Ustki.
14:03 W dzień.
14:04 To było popołudnie.
14:05 Ale było jasno.
14:09 Jadę.
14:11 I słuchajcie.
14:12 Jestem przed.
14:14 Jestem już w Słupsku.
14:16 Przed tym skrzyżowaniem.
14:19 Są pasy jeszcze.
14:21 Jakieś 50 metrów.
14:22 Nawet nie.
14:24 30-40 metrów.
14:26 Od skrzyżowania tego.
14:28 Jest jeszcze jedno światło.
14:31 Bo są pasy.
14:33 I tak.
14:35 Tu się pali światło.
14:37 I przy skrzyżowaniu są światła.
14:40 Ja jadąc.
14:44 Widzę.
14:44 Że mam czerwone światło.
14:46 Przy pasach.
14:47 Bogu dziękować.
14:47 Że nikt tymi pasami nie przechodził.
14:50 A ja je przejechałem.
14:51 Nie stanąłem.
14:53 I żona mówi.
14:54 Co ty robisz?
14:56 Ty na czerwonym świetle przejechałeś.
14:57 A co ja robię?
15:00 I dojechałem.
15:02 Bardzo szybko.
15:02 Do świateł przy skrzyżowaniu.
15:05 Które w międzyczasie już się zapaliły.
15:07 Na zielono.
15:10 Mogłem jechać.
15:10 Nie musiałem wcale hamować.
15:14 To tak jakby coś weszło we mnie.
15:16 Bo mi coś we wnętrzu powiedziało.
15:18 Stań.
15:19 I za mną samochody jechały.
15:21 I teraz zwróćcie uwagę.
15:24 Co kierowca mógł za mną pomyśleć?
15:27 Tu przejechał czerwone.
15:29 Dojechał.
15:30 Już ma zielone tu.
15:32 I stanął na zielonym.
15:35 I Kasia mówi.
15:36 Czy ty zwariowałeś?
15:37 Co ty wyprawiasz?
15:38 I w tym momencie.
15:40 Ja bym był pośrodku skrzyżowania.
15:43 Bo to parę sekund później.
15:45 W tym momencie.
15:46 To musiał być jakiś pijany.
15:48 Albo narkoman.
15:51 Czerwony osobowy samochód.
15:54 Z moim zdaniem 110-120 minimum.
15:58 Jak wpadł na to.
15:59 Z takim impetentem na to skrzyżowanie.
16:01 Zaczął hamować.
16:03 Spiskiem.
16:03 Aż go tam gdzieś na bok rzuciło.
16:06 I mały włos.
16:08 W samochód z nadprzeciwka jeszcze by nie uderzył.
16:12 On by nas staranował.
16:16 Najbardziej niebezpieczna była Kasia.
16:18 No bo siedziała.
16:19 To też było.
16:20 Dokładnie jechał z tego samego kierunku.
16:22 Co ty.
16:23 Ja byłem w szoku.
16:25 Ja.
16:26 Ja nie mogłem znaleźć słów.
16:28 To samo skrzyżowanie.
16:30 I.
16:32 I.
16:33 Mimo, że miałem zielone.
16:35 Dlaczego ja na tym czerwonym stanąłem.
16:37 Przejechałem.
16:38 A na zielonym stanąłem.
16:39 To było nielogiczne.
16:40 To była opatrzność.
16:43 Opatrzność.
16:44 Ale pomyślałem sobie.
16:45 Czy ja mam zginąć na tym skrzyżowaniu.
16:47 To drugi raz.
16:48 Nie drodzy Państwo.
16:50 To zagrożenie drugie ja wyprodukowałem.
16:56 Moje obawy.
16:57 Moja trauma.
16:58 Moje myślenie.
17:02 Mówi się, że nieszczęścia idą parami.
17:07 Nasze myśli to powodują.
17:10 Zwróćcie na pewną rzecz uwagę.
17:12 Pomyślcie.
17:13 Tylko momencik.
17:23 Ilekroć mówię.
17:24 Albo skupiam się.
17:26 Na tamtym świecie.
17:30 Mam dziwne wrażenie.
17:31 I to nieraz na audycji powiedziałem.
17:34 Że jak to jest.
17:41 Twoje myślenie tworzy rzeczywistość.
17:43 Ale rzeczywiście.
17:44 Jeżeli jesteś duszą niematerialną.
17:47 O twoje myślenie.
17:51 Jest budulcem.
17:53 Tu jest świat materialny.
17:58 Gdzie teraz żyjemy.
18:00 Ale to jest pewna złuda.
18:04 Atom.
18:05 Jest w 99% pusty.
18:11 Atom jest pusty.
18:14 W 99%
18:18 Pomyślcie dalej.
18:21 Fizycy kwantowi mówią.
18:24 Atomy.
18:28 Elektrony wokół atomu.
18:29 Zachowują się dziwnie.
18:35 Kiedy nie są obserwowane.
18:37 To są w różnych miejscach naraz.
18:39 A kiedy są obserwowane.
18:43 Przez obserwatora.
18:45 To zachowują się tak.
18:46 Jak chce obserwator.
18:48 Bardzo ważne.
18:51 To mówi fizyka.
18:54 Nieprawdopodobnie ważne.
18:58 Czyli obserwator.
19:00 Wpływa.
19:01 Na zachowanie się.
19:04 Na zachowanie się.
19:09 Tego pola wokół atomu.
19:11 I tak jak jest jego zamierzenie.
19:14 W obserwacji.
19:15 Tak te elektrony się zachowują.
19:18 To daje dowód.
19:21 Na jedną bardzo istotną kwestię.
19:23 Przychodzisz na ten świat.
19:26 Jesteś na tym świecie.
19:27 I uważaj.
19:29 Myśli.
19:32 Myśli.
19:32 Twoje myślenie.
19:34 Twoja jaźń.
19:36 To ty.
19:40 W jakiejkolwiek sytuacji się nie znajdziesz.
19:43 W jakiejkolwiek rodzinie się nie urodzisz.
19:46 W jakiejkolwiek.
19:48 Rodzisz się.
19:50 W sytuacji ekonomicznej.
19:52 Twoich rodziców.
19:54 Czy biednych.
19:56 Czy źle wychowanych.
19:59 Czy eleganckich.
20:00 Tutaj nie masz wpływu na to.
20:07 Ale.
20:08 Od momentu jak zaczniesz rozumować.
20:14 Doznajesz też różnych radości.
20:16 Ale też traum.
20:17 Od dziecka.
20:18 Dzieci z byle powodu łapią traumy.
20:21 Bo nie rozumieją świata.
20:23 Nie rozumieją niepowodzenia.
20:27 Więc tak jest.
20:32 Teraz pomyśl.
20:37 Jak to jest?
20:41 Czy to nie jest tak, że to my.
20:44 Sami.
20:47 Tworzymy swój los.
20:52 Traumy przeszkadzają nam w życiu.
20:54 Traumy się do nas przyklejają.
20:56 Nieraz na całe życie.
20:57 I mimo, że my codziennie o nich nie mówimy.
21:00 Ale my z nimi żyjemy.
21:01 To są nasze produkty.
21:04 Których nie potrafimy od siebie odrzucić.
21:07 Bo.
21:08 To było niepowodzenie.
21:09 To dotyczyło mnie.
21:11 Ciebie.
21:14 Bo kochałem ją.
21:15 A ona mnie zostawiła.
21:18 Już właściwie jej nie kocham.
21:20 Bo minął czas.
21:21 Ale traumę mam.
21:22 I sobie nie ułożę życia.
21:25 Bo nie zaufam.
21:27 Albo jeżeli ułożę.
21:29 I trafię.
21:29 To znów ta osoba będzie nieuczciwa.
21:32 Zakładasz.
21:35 Ruszasz elektronami wokół atomów.
21:37 A wszystko i my.
21:43 Elektrony zaczynają.
21:45 Chodzić w taki sposób.
21:47 Jak obserwator.
21:49 Zakłada.
21:50 Czyli wszystko co ma.
21:52 Na tym świecie z atomów powstać.
21:55 Jest programowane.
21:56 Przez twoje myślenie.
21:59 Ile to.
22:01 Każdy z nas.
22:03 Ile to.
22:06 Krzyczymy.
22:06 W myślach.
22:08 Nasze obawy.
22:09 Nasze lęki.
22:15 Nie zdajemy sobie sprawy.
22:18 Że my to wywołujemy.
22:19 Że my to programujemy.
22:21 Tak jak ja.
22:23 Ten wypadek.
22:26 To niebezpieczeństwo.
22:27 Które się wydarzyło.
22:29 Sporo lat później.
22:31 Dokładnie na tym samym.
22:33 Skrzyżowaniu.
22:34 Tylko gdybym.
22:36 Jakaś coś co we mnie wstąpiło.
22:39 Bo jak.
22:39 Na czerwonym przejechałem.
22:43 Kawałek dalej.
22:45 W dzielonej stanąłem.
22:48 Ja pamiętam że stanąłem.
22:49 Jakbym.
22:51 Jakby mnie coś wyłączyło.
22:53 Żona mówi.
22:55 Ty jesteś.
22:56 Co ty wyprawiasz.
22:58 I ten samochód.
23:00 Jak torpeda wyskoczył.
23:02 Czerwony osobowy samochód.
23:05 Oby nas staranował.
23:08 Oby nas pozabijał.
23:10 I sam siebie prawdopodobnie.
23:13 Więc.
23:13 To była skumulowana energia.
23:18 Którą ja sam zaprogramowałem.
23:20 Ten drugi wypadek.
23:22 To było.
23:23 To była skumulowana moja trauma.
23:29 Przejeżdżając tam.
23:30 Zawsze.
23:31 Nie pożegnałem się z tym zdarzeniem.
23:34 Zawsze o nim myślałem.
23:36 Zawsze je emocjonalnie odbierałem.
23:37 I z lękiem.
23:41 Rozumiecie?
23:42 Bardzo ważne.
23:46 Niezwykle ważne.
23:47 Że będziecie sobie uznać.
23:49 To jest gra.
23:51 Tu gdzie ja żyję.
23:52 Jest to gra.
23:55 Gra ma różne.
23:57 Swoje zasady.
23:59 Na wiele zasad.
24:01 W tej grze.
24:02 Nie mamy najmniejszego wpływu.
24:04 Ale mamy.
24:08 Jeden bardzo zasadniczy wpływ.
24:12 Nasze myślenie.
24:14 Nasze.
24:16 Programowanie się.
24:17 W tej.
24:19 Grze.
24:20 Nigdy.
24:22 Musimy uciekać.
24:24 Od myślenia typu.
24:28 Trauma.
24:30 Lęki.
24:32 Wywalanie rzeczy.
24:34 Brzydkich.
24:35 Z przeszłości.
24:37 No tak.
24:45 Jeżeli to wleczemy za sobą.
24:47 My to przerabiamy.
24:49 Dysponujemy tą energią.
24:51 I jeszcze ją nasycamy.
24:53 Nasycamy siebie też tą energią.
24:58 W czasie liniowym w którym żyjemy.
24:59 W świecie.
25:00 Pozornie materialnym.
25:04 Zasady.
25:04 Zasady naszego tworzenia.
25:06 Na tamtym świecie.
25:08 Jesteśmy jaźnią.
25:10 Niematerialną.
25:11 Więc wszystko o czym pomyślimy.
25:14 Dostajemy.
25:14 Mamy.
25:16 To jak taka bajka.
25:17 Chłopiec który miał zaczarowany ołówek.
25:19 Cokolwiek narysował to ożywało.
25:21 Raj.
25:26 Dla istoty.
25:30 Może wyniknąć wtedy.
25:31 Kiedy istota jest bezwzględnie dobra.
25:34 Nie głupio dobra.
25:36 A dobra.
25:38 Uczciwa.
25:39 Kochająca.
25:42 Innych wokół siebie.
25:43 Nie zazdroszcząca.
25:45 Nie złorzecząca.
25:47 Wtedy możesz osiągnąć raj.
25:49 Bo ty jesteś budowniczym tego raju.
25:52 Także.
25:54 Nieprawdopodobnie.
25:55 Ciężko.
25:57 Każdemu z nas.
25:58 Jest dostać się do raju.
26:02 Bo my wychodzimy z punktu.
26:04 Z założenia.
26:06 A co tam.
26:08 Mogę pogrzeszyć.
26:09 A mogę być nieczuły.
26:10 A mogę być egoistą.
26:12 Jest Bóg i On mnie zrozumie.
26:15 Bóg cię zrozumie.
26:18 Zapewne.
26:21 Myślę że Bóg rozumie.
26:22 Nawet największych grześników.
26:24 Którzy żyli na.
26:25 I żyją na tej ziemi.
26:28 Ale.
26:28 To nie od zrozumienia Boga zależy.
26:31 Twój raj.
26:33 A od twojego myślenia i czynienia.
26:37 Twój raj zależy.
26:39 Od tego jak przeżyjesz swoje życie.
26:44 Nie kolego.
26:48 Nie.
26:54 Także zwróćcie uwagę.
26:57 Na to.
27:00 Że tak to działa.
27:02 Nie róbcie tego sztucznie.
27:10 Bo nic nie działa dobrze.
27:13 Jak jest robione to sztucznie.
27:15 Róbcie to w sposób naturalny.
27:20 Odrzućcie.
27:21 Nawet jeżeli jakieś traumy.
27:23 Was strasznie bolą.
27:24 W czasie liniowym.
27:27 Ty jesteś tu i teraz.
27:29 Tu.
27:30 I tak naprawdę w tym życiu.
27:35 Nigdzie indziej cię nie ma.
27:38 W tym czasie liniowym.
27:39 Byłeś jako chłopiec.
27:41 Albo jako dziewczynka byłaś.
27:43 No i masz teraz powiedzmy.
27:46 Trzydzieści ileś lat.
27:47 Czterdzieści ileś.
27:48 Pięćdziesiąt ileś.
27:49 A może i więcej.
27:52 I w tym czasie liniowym.
27:53 Widzisz siebie jako dziewczynkę.
27:55 Z podstawówki.
27:56 Albo ty widzisz siebie jako chłopca.
27:58 Z podstawówki.
28:01 Ale czy powiedział ci ktoś.
28:02 Że ten chłopiec.
28:03 Czy ta dziewczynka.
28:04 Umarli?
28:06 Powiesz.
28:07 Nieprawda. Ja jestem.
28:08 Nie. Ty nie jesteś tym chłopcem.
28:10 Ty nie jesteś tą dziewczynką.
28:12 Ty nawet nie myślisz.
28:15 Jak ten chłopiec i dziewczynka.
28:17 Bo to mi się wydaje.
28:18 Że ty wiesz co ty wtedy myślałeś.
28:20 I jaką miałeś osobowość.
28:21 Nieprawda.
28:22 Byście byli osobowościami.
28:24 Trochę niezrozumiałymi dla siebie.
28:25 Wyobraź sobie.
28:26 Że spotykasz się w wieku pięćdziesięciu lat.
28:29 Z chłopcem.
28:30 Który chodzi do podstawówki.
28:32 On by się ciebie bał.
28:34 On by nie do końca ciebie rozumiał.
28:36 On by.
28:38 A on tobie.
28:42 By się wydał dziwny.
28:43 O Boże.
28:44 Ja byłem inny. Nie.
28:47 Ty jesteś inny.
28:49 I.
28:50 Z perspektywy czasu liniowego.
28:53 Inaczej patrzysz.
28:55 Inaczej tłumaczysz.
28:56 Tego chłopca czy tą dziewczynkę.
28:59 Więc.
29:03 Każda trauma.
29:05 Wszystko co przeżyliśmy.
29:08 Nie może być.
29:10 Targane.
29:12 Nie wiadomo po co.
29:14 Dlaczego.
29:16 Przez.
29:17 Cały nasz żywot.
29:18 Nie ma to.
29:21 Najmniejszego sensu.
29:24 Pozwólcie.
29:24 Że odejdę kawałek na bok.
29:26 Ale będę mówił.
29:27 Nie ma to najmniejszego sensu.
29:31 Dlatego że.
29:33 Targamy.
29:35 Informacje. Wibracje.
29:37 Wszystko to co tyczyło.
29:39 Czegoś.
29:40 Co nam zabrało w danym momencie wiarę w pewne rzeczy.
29:44 Urażało nas.
29:46 Zabolało.
29:46 I my.
29:48 Musimy to w tamtym miejscu zostawić.
29:52 Nawet gdyby to były.
29:53 Najgorsze urazy.
29:54 Nawet gdyby to było coś co się mówi.
29:57 Boże ale nie można tego zapomnieć.
29:59 Tak się dzieje.
30:01 Nie tylko.
30:02 W życiu jednostek.
30:03 Ale tak się dzieje też w życiu.
30:07 Narodowym.
30:08 Ogólnym.
30:10 Mówimy.
30:11 A bo tu.
30:13 Tyle ludzi wymordowano.
30:15 A tam.
30:15 Oczywiście trzeba to pamiętać.
30:17 Ale nie można.
30:19 Cały czas trzymać urazy.
30:21 Bo przyciągamy tą energię.
30:25 Dalej.
30:26 I.
30:27 Ta energia będzie tworzyła następne traumy.
30:29 I złe rzeczy.
30:33 Dlatego bardzo ważne jest.
30:35 Że musimy to wszyscy.
30:36 Ze złymi rzeczami.
30:38 Musimy się.
30:39 One nas zabolą.
30:42 Ale musimy się z nimi pożegnać.
30:44 Jak najszybciej.
30:45 Jak nas spotkają.
30:47 I powiedzieć sobie wręcz naiwnie.
30:50 Hello.
30:52 Jutro będzie lepiej.
30:54 Koniec.
30:55 Przeżyłem to.
30:57 Straszne to.
30:59 Żegnam się z tym.
31:01 I zaczynam robić to od nowa.
31:03 Oczyszczam się.
31:06 Nieprawdopodobnie ważne.
31:07 A nie.
31:09 Boże mały włos na tym skrzyżowaniu.
31:11 Nie zginąłem.
31:12 I tyle razy to wypowiedziałem.
31:15 Że.
31:17 Uzbierałem energii.
31:18 Na sytuację.
31:21 Ponownego zagrożenia życia.
31:23 Na miejscu.
31:28 Zastanówcie się nad tym.
31:38 Bardzo ważne to jest.
31:40 I prosiłbym.
31:42 Potraktujcie to dosłownie.
31:45 Weźcie to do siebie.
31:46 I od jutra.
31:48 Pozbądźcie się.
31:50 Zgniłego, zgrzybiałego bagażu.
31:52 Waszych traum i doświadczeń.
31:53 Jeżeli ktoś za sobą ciągnie.
31:56 A my się wydaje.
31:56 Że prawie każdy z nas coś za sobą ciągnie.
32:00 Zostaw to.
32:02 Nie zapomnisz o tym nigdy.
32:06 Niech cię to w ogóle nie obchodzi.
32:08 Zostaw.
32:09 Nie oceniaj.
32:10 Nie miej żalu.
32:15 Wybacz złoczyńcom.
32:17 Którzy stanęli na twojej drodze.
32:19 Bo jeżeli tego nie zrobisz.
32:22 Targasz ich za sobą.
32:25 W życiu.
32:26 Które powinno być nieskazitelne.
32:28 W twoim myśleniu.
32:32 Złoczyńcy nie są warci.
32:37 Żeby ich energia.
32:39 I ich czynów.
32:41 Za wami podążała.
32:43 Do końca.
32:44 Tego świata.
32:46 Jak tu żyjemy.
32:48 Tego istnienia.
32:50 To jest gra.
32:51 W której myśli.
32:55 Budują przyszłość.
32:58 Gra.
32:59 Ktoś mi dzisiaj napisał.
33:09 W komentarzu.
33:12 Pod ostatnim filmem.
33:13 Pan Jackowski wreszcie.
33:16 Wreszcie się.
33:19 Odważył.
33:20 Powiedzieć.
33:20 O strefie gazy.
33:22 Drodzy Państwo.
33:24 Kto mnie zna.
33:27 Wie.
33:28 Od lat.
33:30 Jak ja myślę.
33:31 I co ja myślę.
33:33 Na ten temat.
33:35 W wielu sytuacjach.
33:40 Wypowiadam się.
33:41 Głośno.
33:42 Na ten temat.
33:46 W pełni.
33:47 I solidaryzuję się.
33:48 Z ludźmi.
33:50 Którzy w tej chwili są.
33:53 Niszczeni.
33:56 W swoim domu.
33:58 Co będzie z Izraelem.
34:11 Co będzie ze strefą gazy.
34:14 To już właściwie wiadome.
34:45 Nie tylko.
34:48 Tu są.
34:50 Na rękach.
34:51 Tu jest na rękach krew.
34:53 Tu też jest na rękach krew.
34:59 Tak.
35:39 Żeby mi się cokolwiek skojarzyło.
35:41 O nic nie pytam.
35:44 Netanyahu.
36:25 Jakiś czas temu.
36:28 Kiedy już było bardzo źle w strefie gazy.
36:32 Powiedziałem że.
36:33 Teraz się zbliża okres.
36:37 O którym będzie mówił właściwie.
36:39 Cały świat.
36:41 Nie.
36:43 Będą się najgorsze rzeczy działy.
36:45 No i się w tej chwili tam dzieją.
36:47 Najgorsze rzeczy.
36:49 Ale ja czuję.
36:54 Że ten człowiek podpali świat.
36:58 Jeżeli.
37:12 Jeżeli.
37:13 Tego co nam się dzieje.
37:14 Nikt teraz nie powstrzyma.
37:16 To zapewniam was że.
37:23 Kto się na tym nie zatrzyma.
37:31 Cały świat.
37:34 Będzie w szoku.
37:35 Co Izrael.
37:40 Zrobi z jeszcze innym państwem.
38:06 Netanyahu się boi tego państwa.
38:09 To jest.
38:09 Prawdopodobnie Iran.
38:13 Netanyahu boi się tego państwa.
38:16 Dlatego.
38:17 Użyje.
38:21 Broni.
38:22 Której.
38:23 Boją się używać nawet dyktatorzy na świecie.
38:29 Użyje takiej broni.
38:31 Że.
38:34 Iran.
38:35 W ciągu kilku godzin.
38:37 Będzie sparaliżowany.
38:39 A tak postąpi tchórz.
38:45 Który się boi że w normalnym starciu.
38:51 Pojedynek wygrałby lepszy.
38:53 A ten tchórz.
38:57 Uderzy z zaskoczenia.
38:59 W taki sposób.
39:03 Że kto zrobi.
39:10 Iran.
39:11 Prawie że nie będzie miał szans się bronić.
39:14 Nie marnujcie.
39:21 Może inaczej.
39:27 Nie.
39:28 Uważajcie tego za zmarnowany czas.
39:32 Przemyślcie to co powiedziałem.
39:35 Bo to jest bardzo.
39:37 Ważne.
39:38 Niezwykle ważne.
39:40 Do jutra wszystkiego dobrego.
