Przeniesienie naszych informacji do nowych systemów

I my w ciele tworzymy w maszynach telepatię.

Ale taka przekora jest w nas, że nasze głowy, nasze umysły, nasza dusza

w rzeczywistości działa głównie na zasadzie telepatii.

A my to w sobie mamy zgaszone.

Istotne to jest, ponieważ za jakiś czas niedługi

to maszyny będą do nas mówić.

Ale przecież...

przecież skoro maszyny do nas mówią

dlaczego wątpimy, że dusze nie mogą do nas mówić?

Bo co? Bo ich ciało umarło?

Otóż tak nie jest, drodzy Państwo.

To podobnie jakbyś chciał powiedzieć, że

masz stary laptop, który już ci się zacina.

Bo jest stary.

Podzespoły są już za słabe, wyrobione.

Masz w tym laptopie mnóstwo informacji,

często unikatowych, swoich własnych.

W końcu zdecydowałeś się kupić z dużymi oparami nowy, nowoczesny

i o wiele silniejszy laptop,

który jako informacja jest pusty, dopóki nie przegrasz starego.

I potem stawiasz się na koło drugiego,

przegrywasz.

Jak wszystkie dane bezprzewodowo przeniosłeś do tego nowego,

stary laptop zerujesz, zamykasz go i odstawiasz.

I raczej go już nigdy więcej nie użyjesz,

bo jest wyzerowany i niepotrzebny.

A wszystko to jest w nowym.

To, co było w starym.

Czyli te wszystkie informacje przeniosły się do czegoś nowego.

To jest bardzo podobne.

Chociaż tu nadal materialne.

A w człowieku, w ogóle w istotach żywych,

to nie jest materialne, to jest duchowe.

Więc syn,

zobaczycie, dusza,

jeżeli dusza jest poza ciałem,

ale jest,

jeżeli ktoś o niej mówi,

a już ktoś jak rodzice, którzy kochają,

nadal tęsknią,

mają wątpliwości, czy jest, czy go nie ma,

ale oni go nadal żywo kochają,

to są w jakiś sposób biernie podłączeni,

połączeni z nim.

I teraz, kiedy przychodzą do nas,

po mnie,

i pytają o niego,

przywożą jego rzeczy,

przywożą jego zdjęcia,

mówią, co się stało,

w jakiś sposób ich syn uczestniczył w tej rozmowie,

miał do tego wgląd, ponieważ

tam wie, że jest telepatą.

Tam telepatia jest czymś naturalnym,

czymś podstawowym.

I kiedy,

kiedy,

kiedy właśnie ona powiedziała,

a może pan by skupił się,

może coś od siebie syn by chciał nam przekazać,

niech pozdrowią Milkę.

Czy syn was jest żonaty?

Nie.

Ale miał dziewczynę,

jak miała na imię,

Milka,

Emilka.

Ale ja mówiłem na nią Milka

i dałem im kartkę.

To jest,

to jest poczucie,