⚠ Transkrypcja automatyczna może zawierać błędy — zawsze sprawdzaj oryginalny fragment w nagraniu.
0:01 Dobry wieczór Państwu, już chyba jest audycja, dobry wieczór Państwu, drodzy Państwo, każdego dnia dowiadujemy się, że ktoś zmarł, dzisiaj odeszła Agnieszka Maciąg,
0:24 ja niespecjalnie śledziłem to, co czyni Pani Agnieszka Maciąg, ale moja żona była fanką, jest fanką Agnieszki Maciąg, była nawet na paru jej spotkaniach z nią, które odbywały się gdzieś w Polsce,
0:41 bardzo miła, pokorna osoba, 56 lat, młoda, jeszcze osoba, przykre to, ale żyjemy w taktyce.
0:55 W takim świecie, gdzie rodzimy się i umieramy, z wielką nadzieją, że to nie koniec. Myślę, że Agnieszka wiedziała, że to nie koniec, bo mówiła o takich rzeczach, które dają nadzieję.
1:24 Tradycyjnie Rob, Robaczewski, siemanko Panie Krzysztofie.
1:31 Stachu, Stachu, witam, Koko Koko 11, hello, Stachu, Stachu, witam, Hanna, dobry wieczór, Bogdank, witam, Ania P., witam, Andrzejewczyk, witam,
1:56 oj, ale nie, Patrycjuszo Rapela, chyba, hej.
2:02 Jagoda 75, witam wszystkich serdecznie.
2:07 Witamy też Ciebie wszyscy.
2:10 Kuba Garnsam, o, ale macie to, Panie Krzysztofie, czy Chiny zaatakują Tajwan?
2:17 Według mnie nie.
2:19 Nie czuję, żeby Chiny miały Tajwan zaatakować.
2:22 Leszek Ciosański, Antwepia, pozdrawiam.
2:31 Stachu, Stachu, trzeci raz witam.
2:34 No dobrze, witam wszystkich Państwa.
2:39 Dzisiaj, wiecie Państwo co, jak zastanawiam się nad tym krachem, kryzysem,
2:48 to skojarzyła mi się dzisiaj jeszcze jedna kwestia bardzo ważna, mianowicie to, że Amerykanie
3:04 krótko przed tym kryzysem będą ukrywali pewne dane, pewne, tak jak na przykład jakieś dane kwartalne,
3:15 czy półroczne, ale powiedzmy dane kwartalne, to będzie, niektóre dane będą, o gospodarce będą ukrywane,
3:25 tak by przedłużyć moment, w którym jeszcze tego kryzysu, tego krachu nie będzie,
3:32 ale powiem Państwu, że w mojej ocenie do krachu jest blisko.
3:40 Ja bym, ja bym uważał, że, uważam, że ten krach się może wydarzyć jeszcze tej zimy.
4:02 Albo to się stanie jeszcze w tym roku, albo to się może stać mniej więcej w lutym.
4:11 Głowy za to nie dam.
4:12 Ale tak mi po głowie to chodzi.
4:17 Co poza tym, zobaczcie Państwo, mówiłem o tej kwestii dogadania się,
4:32 że Trump po raz któryś podchodzi do tego, że próbuje pogodzić Rosję z Ukrainą,
4:40 bardzo niekorzystnie Ukrainę z Rosją.
4:45 Gra.
4:47 Nadal twierdzę, że jest to gra.
4:49 Następna gra w roli Putin, w roli Trumpa.
5:08 Ktoś tak napisał.
5:09 Karolina.
5:11 Panie Krzysztofie, lepiej zainwestować w nowego laptopa, czy schować te pieniądze do skarpety?
5:19 Pytanie odwieczne.
5:21 Każdy sobie zadaje, jeżeli ma coś kupić.
5:23 Wydaje mi się, że,
5:24 jeżeli masz je na ten moment zbędne, że nie potrzebujesz ich na chleb,
5:30 kup sobie tego laptopa.
5:32 Bo przez komputer wiele rzeczy możesz zrobić.
5:36 I będzie to użyteczne.
5:38 A też ruszysz energię.
5:41 Co do energii, musicie Państwo wiedzieć, że
5:46 oczywiście każdy człowiek powinien mieć pieniądze zaoszczędzone jakieś dla swojego bezpieczeństwa.
5:53 Jeżeli to jest możliwe.
5:55 Bo wielu ludzi niestety żyje na styk.
5:58 Bo jest wielu takich ludzi.
6:02 I to nie ze swojej winy żyją na styk.
6:06 Ale jest taka istotna kwestia, że
6:09 trzeba napędzać energię.
6:11 Czyli w zależności na co cię stać, kupuj.
6:15 Nie kupuj rzeczy próżnie.
6:16 Nie kupuj rzeczy ci niepotrzebnych.
6:19 Ale udoskonalaj się w rzeczy potrzebne.
6:22 Bo wtedy robisz taką energię, że
6:25 będą do ciebie przychodziły pieniądze.
6:27 Jak nie z tej, to z innej strony.
6:30 Bo ty z nich robisz pewną energię.
6:33 Obracasz nimi.
6:35 Dobrze.
6:46 Sławek1001 pisze
6:47 Moje poczucie ukrypadną lada dzień. Jak myślisz Krzychu?
6:54 No, jeszcze nie padną.
6:59 Dobrze.
7:04 Katarzyna Grzanka
7:06 pisze
7:07 Bardzo boję się krachu.
7:15 Dobrze.
7:16 Będę się skupiał.
7:22 Już.
7:39 Ktoś tu pyta bardzo ciekawe pytanie.
7:42 Panie Jaskowski.
7:43 Po śmierci gdzie się powinienem udać?
7:47 Jako dusza w którym kierunku?
7:50 A propos tego co mówi Ator Woźniak u siebie na kanale.
7:55 Tu akurat nie wiem.
7:56 Nie wiem co on mówił na ten temat.
8:02 Jeżeli chcesz znać moje zdanie.
8:04 To ja mam takie poczucie, że dusza bardzo szybko odziera się, zrzuca z siebie element roli.
8:27 Reinkarnacja, każde przyjście na ten świat to jest nowa rola do przejścia.
8:33 Ta rola jest tylko do tego a nie innego jednego życia.
8:39 Więc rzecz jest taka, że jeżeli odchodzisz z ciała.
8:46 Twoja dusza bardzo szybko zrzuca z siebie elementy tej roli.
8:52 I wracasz do siebie jaźnią.
8:57 Do całego swojego bogactwa, wszystkich przeżyć.
9:00 Jesteś kimś o wiele potężniejszym.
9:03 Znasz bardziej swoją wartość.
9:05 Jesteś spokojniejszy.
9:07 I żyjesz w przestrzeni takiej pośredniej.
9:17 Jesteś tam, ale to jest przestrzeń pośrednia do następnych wcieleń.
9:26 Element łączenia życia duszy z ciałem jest elementem powszednim.
9:37 I właściwie nasze życie ma główny sens poprzez wcielenia.
9:43 Ja mam też dziwne wrażenie, że wracając na ten świat.
9:50 Ja się zawsze bałem na tym kanale to powiedzieć, bo to naprawdę trąca już jakimiś teoriami spiskowymi.
10:00 Ale wiecie, że takie mam wrażenie, że wracając na ten świat nie zawsze musimy wrócić.
10:06 W tą przestrzeń czasu, w jakiej teraz żyjemy.
10:12 Czyli powiedzmy ja urodziłem się w 1963 roku.
10:19 No i to zobaczcie.
10:23 Urodziłem się wtedy, kiedy już był prąd, światło.
10:28 Kiedy były samochody.
10:30 Kiedy telewizory, jakie tam czarno-białe, ale były.
10:39 W 1963 roku można się urodzić w innej epoce.
10:45 W innych czasach.
10:49 To jest ciekawe.
10:53 Czyli ten świat jak gdyby jest taką matrycą czasoprzestrzenną, w którą możemy wejść w różne miejsca, epoki.
11:03 Ja Państwu powiem ciekawostkę.
11:06 Ponieważ osoby, które poddają się takiej hipnozie.
11:12 To się nazywa jakby regres, czy regresja, czy regres.
11:17 Ja się nie poddawałem czemuś takiemu.
11:19 Ale że załóżmy jak ktoś przychodzi z tamtego...
11:31 Znaczy jak ktoś jak gdyby wczytuje swoje wcielenia.
11:36 To zawsze cofa się.
11:38 Że kiedyś był tam kimś, a kiedyś kimś.
11:40 Ale to zawsze jest przeszłość.
11:42 Natomiast ja mam wrażenie, że czas.
11:48 Ten liniowy czas zdarzeń, w którym my żyjemy.
11:51 Jakoby jedna linia czasoprzestrzenna, w której my żyjemy.
11:56 Ten czas nie do końca...
11:59 To nie jest czas, że tylko tu i teraz.
12:04 Ten czas jest cały czas żywy.
12:07 I my możemy do niego z przestrzeni, z pozycji duszy.
12:12 Możemy się wcielić w innym momencie czasoprzestrzennym.
12:16 I uwaga.
12:19 Przeszłość, teraźniejszość, przyszłość.
12:23 I dlatego dziwi mnie.
12:27 Dlaczego w tych regresjach nie ma kogoś, kto powie żyłem w czasach.
12:36 Gdzie...
12:38 Nasza technologia obecna.
12:42 To jest coś śmiesznego do technologii, w której ja żyłem.
12:53 Takie mam wrażenie.
12:54 Tak to czuję.
13:35 No dobrze.
13:36 To co?
13:38 Krach.
13:40 Ja wiele razy podchodzę do tego słowa krach.
13:43 W różnych audycjach.
13:46 Już, już patrzę tylko co piszecie.
13:59 Ania P.
14:11 Panie Krzysztofie, czy moje migreny to jakaś kara za grzechy?
14:17 Czy lekcja życiowa?
14:20 Czy klątwa rodzinna?
14:24 Migreny.
14:25 Ja miałem okres w życiu.
14:28 O wiele lat temu, mogę dziękować.
14:30 Miałem tak potworne ataki migren.
14:34 Był taki, mogę dziękować, krótki okres, że mnie tak łapały migreny, takie bóle.
14:39 Że ja w życiu nie myślałem, że tak może to boleć i tak to może być dokuczliwe.
14:48 Współczuję Pani.
14:51 Warto się badać.
14:53 Mi to samoistnie przeszło.
14:55 Ale warto się badać.
14:57 Gdzie odszedł Gagarin i Hermaszewski?
15:06 Jak wyglądało ich przejście?
15:11 Uuu.
15:16 Twarz Gagarina.
15:18 Nie jest mi w pamięci znana.
15:22 Ale twarz Hermaszewskiego, tak.
15:29 Skupię się na jego twarzy.
15:30 Chwilkę to potrwa.
15:35 Mam takie poczucie, że on umierał w łóżku.
16:48 I moment śmierci pamięta, że bokiem, jakby wyszedł swoim bokiem.
16:55 Całym ciałem wyszedł bokiem.
16:59 Zsunąłem się z ciała.
17:02 I zacząłem się śmiać.
17:04 Ta dusza się zaczęła śmiać.
17:12 Poczułem nieważkość.
17:15 Jakbym wrócił na orbitę.
17:22 Autentycznie się zacząłem śmiać.
17:24 A wyobraźnia ożywa.
18:09 Że chciałem być w bajce Bolek i Lolek, to byłem.
18:12 We wszystkim możesz być.
18:29 Bo nie masz materii.
18:33 Wszystko jest energią i możesz tam przebywać.
18:40 Wszystkie przeżycia powiększają świat wyobraźni.
18:45 Jest piękny.
18:47 I możesz wszędzie tam być.
19:03 I on mi się kojarzy ciągle wesoły.
19:06 Naprawdę uwierzcie mi, że coraz bardziej wyobraźnia...
19:23 Ja coraz bardziej jestem pewny, że my tu przychodząc...
19:35 Ja to powtórzę po raz któryś.
19:40 My tu przychodząc na ten świat tkwimy w tamtym świecie.
19:46 To tak, jak gdybyśmy byli cały czas w domu,
19:54 a uważali, że jesteśmy gdzieś na zewnątrz.
19:58 W nas wyobraźnia...
20:07 Tylko rąbek tej wyobraźni cały czas mamy.
20:12 Wyobraźnia jest tamtym światem.
20:15 Tak naprawdę my go nie opuszczamy.
20:17 Tak naprawdę my tylko pewnymi zmysłami jesteśmy tu na zewnątrz.
20:24 A całym tułowiem jesteśmy tam.
20:28 W tej wyobraźni.
20:30 Tylko zaczynamy widzieć tu.
20:35 Realizm.
20:37 I to nas kompletnie oszukuje w tym momencie.
20:42 Że tu jest realizm.
20:43 Tam gdzieś w głowie są moje myśli.
20:45 A fantazja? Jaka fantazja?
20:47 Jaka wyobraźnia?
20:48 No wyobraźnia.
20:51 My ten świat budujemy wyobraźnią.
20:59 Wszystko co jest zbudowane...
21:05 Wszystko co stworzyliśmy tu na tym świecie.
21:07 Powstało w naszej wyobraźni.
21:11 Z tej jaźni idziesz ulicą.
21:15 Widzisz przepiękną kamienicę jakoś dwustuletnią.
21:21 Na przykład w Gdańsku na ulicy Długiej.
21:27 Cudowne kamienice połączone z sobą.
21:32 I weź pod uwagę, że najpierw to wszystko musiało zaistnieć w kogoś głowie.
21:38 W wyobraźni.
21:38 A potem spełniając warunki ekonomiczne, materialne.
21:46 Siły pracowników.
21:50 Myśli inżyniera, architekta.
21:53 To powstało i teraz to podziwiasz.
21:56 Ale to wyszło z wyobraźni.
21:59 I teraz zobacz.
22:01 Te wszystkie doznania jakie my tu mamy.
22:05 W tym rzekomo realnym świecie.
22:08 Trafiają do naszej wyobraźni.
22:11 Czyli to co tworzymy wypływa z naszej wyobraźni.
22:16 A to co przeżywamy trafia do naszej wyobraźni.
22:19 Ta kamienica, która powstała z cudzej wyobraźni.
22:25 Teraz wpływa do milionów ludzi.
22:28 Ich wyobraźni podziwiają jaka piękna architektura.
22:31 Jak ona jest pięknie zadbana i zbudowana.
22:35 Wyobraźnia.
22:36 A pamiętacie te słowa?
22:43 Kto jest ważniejszy?
22:50 Wszechświat czy ty?
22:54 Takie pytanie wam kiedyś zadałem.
22:55 I sobie.
22:57 I ja dochodzę do wniosku, że ty jesteś ważniejszy niż wszechświat.
23:03 Bo ty masz jaźń i wyobraźnię.
23:07 Logikę.
23:09 I ty nie widzisz całego wszechświata, ale widzisz jego rąbek.
23:14 Punkt, w którym jesteś uwięziony.
23:18 Ale ty wiesz, że to wszechświat.
23:21 Zdajesz sobie z tego sprawę i stwierdzasz, że on jest.
23:23 A wyobraź sobie, że nie ma we wszechświecie chociażby jednej logiki.
23:30 Jednej wyobraźni.
23:32 Jednego zrozumienia.
23:34 Co by stwierdziło, że on jest?
23:37 Jego by nie było.
23:39 Bo nikt by tego nie stwierdził.
23:43 Dlatego zwróćmy uwagę, że wyobraźnia jest najważniejsza.
23:49 Logika, wyobraźnia, jaźń.
23:52 Ponieważ.
23:53 Ona jest podstawą.
23:56 Wszelakiego istnienia.
23:59 Bytu.
24:00 Sensu.
24:10 Wszystko co żyje ma swoją jaźń.
24:13 Ale to jest skupiona energia.
24:22 Która się ciągle rozrasta.
24:24 I my to nazywamy.
24:26 Tu, w tym rzekomo realnym świecie.
24:29 My to nazywamy.
24:31 No ale co to tam, jakaś fantazja.
24:34 Dziecinna fantazja.
24:37 Dziecinna fantazja?
24:42 A skąd wiesz?
24:43 My nie opuszczamy tamtego świata.
24:52 My jesteśmy pewnymi czujkami na tym.
24:55 I odgrywamy rolę.
24:58 Ale cały czas.
25:01 My patrzymy w okno innej rzeczywistości.
25:05 Uczestniczymy w tej rzeczywistości.
25:07 Na czas życia w ciele.
25:11 Ale cały czas jesteśmy w salonie.
25:15 Naszego świata.
25:16 Tamtego świata.
25:18 Tylko na czas.
25:21 Obserwacji.
25:22 Tego co za oknem.
25:25 Zapominamy.
25:26 Że stoimy w oknie.
25:27 A za plecami mamy cały swój.
25:30 Potężny pokój.
25:32 Naszej wyobraźni.
25:35 Nie musimy.
25:37 Żadnej dalekiej drogi przejść.
25:40 Może ten tunel.
25:45 Którzy ludzie mówią.
25:49 Jak przeżywają śmierć kliniczną.
25:52 To jest właśnie.
25:54 Przejście.
25:55 Z tego.
26:01 Twój świat.
26:02 W którym właśnie jesteś.
26:03 Musisz tylko przejść przez ten tunel.
26:24 Już już.
26:32 Niech pan się skupi na tym tunelu.
26:34 No zobaczcie.
26:35 A miał być krach.
26:41 Diconstan 888.
26:43 Niech pan się skupi na tym tunelu.
26:53 Trochę mi dajecie wyzwanie.
26:55 Tunel to jest.
28:24 Przejście.
28:24 Ale ten tunel.
28:26 To.
28:27 W nim są różne postacie.
28:30 Energie tych postaci.
28:33 Przechodzisz przez.
28:34 Tunel istot.
28:36 Albo to jest żywy tunel.
28:39 Jakieś.
28:40 Energie życia tam są.
29:01 My jesteśmy.
29:04 Istotami dwóch światów.
29:06 I każdy z tych dwóch światów.
29:10 Czyli każdy z tych światów.
29:11 Jest tak samo realny.
29:13 Bo duchowość nie jest jak próżnia.
29:25 To jest złudzenie.
29:28 Kiedy ty wejdziesz do wody.
29:31 Cały zanurkujesz.
29:33 Nawet gdybyś wziął dostęp do tlenu.
29:35 To ta woda będzie cię jednak ciążyć na tobie.
29:38 Tak.
29:38 Byś czuł większe ciśnienie na sobie.
29:41 Bo jesteś.
29:42 W cieczy.
29:43 Niedostosowanej do siebie.
29:45 Powietrze też jest pewną.
29:47 Pewnym.
29:48 Składnikiem.
29:49 Który powoduje ciśnienie.
29:51 I to wszystko.
29:53 Ale.
29:53 Ale my tego tak zbytnio nie czujemy.
29:55 My uważamy.
29:56 Że jesteśmy tutaj.
29:57 Wszystko jest w porządku.
29:58 A my jesteśmy w czymś.
30:00 Podobnie stan ducha.
30:02 To jest stan wyczuwalny.
30:04 To nie jest stan próżni.
30:07 Jak będziemy duchowością.
30:12 Możemy sobie obrać formę.
30:14 Wyobraźnią.
30:17 Możemy być tacy jacy jesteśmy.
30:19 A możemy być zupełnie inni.
30:21 A może mamy swoją ulubioną jakąś stałą postać.
30:27 Jesteśmy.
30:28 Istotami dwóch światów.
31:03 Tunel jest jak przy porodzie pęcherz.
31:08 Pępowina.
31:11 Dla każdego jest tunel osobny.
31:15 Jego własny.
31:17 Przy tym tunelu są.
31:19 Jakieś bliskie ci osoby.
31:20 Które odeszły.
31:22 Rodzina.
31:23 Ale.
31:25 Ale to.
31:28 Nie jest stały twór ten tunel.
31:30 Dla każdego jest.
31:32 Inny tunel.
31:33 Jego własny.
31:36 Tworzą go istoty.
31:38 Duchowe.
31:39 Które.
31:41 Wiedzą, że.
31:43 Przybywasz do nich.
31:45 I oni ten tunel tworzą.
31:47 Żebyś przeszedł tam.
31:50 Potem on się rozmywa.
31:52 To jest twój własny tunel.
31:56 Nie przechodzimy przez ten sam tunel.
32:00 Każdy przechodzi przez własny.
32:01 Bo.
32:32 Reinkarnacja nie polega na.
32:35 Rodzeniu się jednostkowym.
32:38 Reinkarnacja polega na tym, że.
32:41 Wiele istot się umawia z sobą.
32:45 Potem w różnych okresach one się pojawiają.
32:48 Niektóre już są.
32:49 Niektóre się pojawiają.
32:52 Na odegranie.
32:54 Relacji między sobą.
32:57 To życie tutaj.
32:59 To nie jest tylko twoje jednostkowe życie.
33:00 Ale życie zespołowe.
33:01 Z jakąś.
33:04 Pewną ilością dusz.
33:08 Jesteście umówieni na swoje życie.
33:11 Na te role, które odgrywacie.
34:32 Tunel jest czymś żywym.
34:35 Tunel składa się.
34:37 Z istot duchowych.
34:39 Które.
34:40 Witają.
34:42 I pomagają przejść.
34:45 To jest bardzo krótkie.
34:48 Ja czuję, że te.
34:49 To są osoby.
34:50 One tworzą tunel.
34:52 Żeby dusza, która.
34:55 Właśnie z ciała odchodzi.
34:56 Mogła przejść.
34:58 Do drugiego.
34:59 Z tych dwóch światów.
35:01 I to robią przyjaciele.
35:06 Bliscy.
35:09 Dusze to robią.
35:42 Odchodząc stąd.
35:43 Z nikim się nie żegnaj.
35:47 Bo gdy tam się znajdziesz.
35:49 Wszystkich ich ujrzysz.
35:53 Dwóch światy.
36:21 Tam są oceany.
36:25 Ziemia.
36:27 Pustynie.
36:31 I jeżeli tam idziesz duchowo.
36:34 To i tak widzisz to wszystko realnie.
36:39 Bo.
36:40 Ty jesteś w tym samym stanie.
36:42 Co informacja.
36:45 Czyli jesteś.
36:46 W stanie.
36:47 Zobaczcie.
36:48 Wyobraźnia.
36:49 Wyobraźcie coś sobie.
36:51 Coś pięknego.
36:52 Piękne widoki.
36:54 Ale jeżeli będziecie w tym samym stanie.
36:56 Co wasza wyobraźnia.
36:57 W tym samym stanie skupienia.
36:59 Co wasza wyobraźnia.
37:01 To.
37:01 To zacznie być dla was realne.
37:04 Bo będziecie w tym samym stanie.
37:08 Zobaczcie.
37:09 Atom.
37:12 Prawie że pustka.
37:15 I energia.
37:16 Wokół.
37:17 Niego.
37:20 Protony neutrony.
37:22 Pomyślcie.
37:23 Jakie dziwne rzeczy z tego atomu są.
37:31 Zbudowane.
37:33 Ta kartka papieru.
37:37 Ta myszka.
37:42 Długopis.
37:44 Skała.
37:47 Woda.
37:48 Ocean.
37:50 Księżyc.
37:52 Rakieta.
37:53 Z tego samego małego budulca.
37:59 A jak wszystko jest różne.
38:05 Nie dziwi to nas.
38:10 Jeżeli.
38:14 Twój stan.
38:15 Stan.
38:16 Skupienia.
38:18 Jest taki sam.
38:19 Jak stan skupienia.
38:21 Wyobraźni.
38:22 Czyli jesteś.
38:22 Jeżeli jesteś energią.
38:24 Duszą.
38:26 A będziesz.
38:28 W swojej wyobraźni.
38:29 To.
38:30 Te dwa stany energetyczne.
38:32 Spowodują.
38:33 Żebyś się czuł tam.
38:34 Materialnie.
38:35 W pewnym sensie.
38:38 Nie wiem.
38:39 Czy dobrze.
38:40 Jasno.
38:40 To.
38:42 Powiedziałem.
38:43 Państwu.
38:58 Sorki.
38:58 Że tak by szło.
38:59 Dzisiaj.
39:00 Nie sorki.
39:00 Czasami.
39:01 Trzeba.
39:05 Pozdrawiam.
