Wizja Na Żywo

A, już jestem, tak? Sprawdzę na tym drugim sekundkę.

Aj, musiałem coś tutaj popsuć.

O, jemy, już, już, już, o.

Ja nie wiem, aha, muszę to zrobić, odświeżyć.

Małą chwilę, tylko, o, nastawię, dobrze.

Już jest dobrze.

Tak, tylko nie widzę czatu.

No to chyba mi nie dane jest widzieć tego czatu.

Dobra, trudno, nie widzę nadal czatu.

Dlaczego?

No dobrze, a nie, nie, nie, bo to jeszcze...

Wybaczcie mi, że taka mała ustereczka, o, ale...

O, już jestem, już jestem.

Teraz, momencik, sobie tylko to włączę.

Już, o, dobrze, już jest czat, już jest dobrze czat widoczny.

Dobry wieczór, widzę Was i już się lepiej czuję.

Drodzy Państwo, dzisiaj będą oczywiście na swobodnie wizje, będę starał się odpowiedzieć też na Wasze pytania,

ale, ale właśnie, taka rzecz, nad którą się zastanawiałem, a właściwie ostatnio się zastanawiam coraz częściej,

a no właśnie, drodzy Państwo, dochodzę do wniosku, ale też rozmawiając z wieloma osobami, które znam,

dochodzę do jednego wniosku, że im dłużej żyjemy,

tym wydawać by się mogło, że czas nam szybciej biegnie.

I to nie jest żart, bo rzeczywiście ten czas pędzi błyskawicznie.

Dzisiaj mamy 20, 20 stycznia.

Rada moment były fajerwerki, święta.

Nie tak dawno był początek jesieni, nie tak dawno był środek lata, błyskawicznie to leci.

I zastanawiałem się, no zegar chodzi tak samo, tu się nic nie zmienia, ale dlaczego w naszym mniemaniu im człowiek starszy,

tym czas człowiekowi szybciej leci.

I doszedłem do pewnego wniosku, drodzy Państwo, z którym się chcę z Wami podzielić, zaraz go powiem,

zobaczymy, jakie będzie Wasze zdanie na ten temat, będę się skupiał, spokojnie.

Marcin Bauman, cześć Krzysztof, Sławek Kaszrer, pozdrawiam z Wrocławia, wezmę sobie mocniejsze okulary.

Niestety, tak.

Tomasz A., pozdrowienia z USA, Gmajones, witam Krzysiu, Oplazuk, kredyt hipoteczny podczas kryzysu, odradzam.

Jas, Joasia, Krawczyk, dobry wieczór, zdrówka życzę, Tuptus, dzień dobry.

Ufa Bednarczyk, dobry wieczór, z Walcar, jakaś miejscowość.

Witam wszystkich Państwa.

No właśnie, dlaczego się wydaje, że ten czas szybko pędzi?

Wydaje mi się, że nasz mózg robi nam taki numer i mimo, że czas chodzi tak samo,

wtedy, kiedy się urodziliście, sekunda znaczyła sekundę i teraz, ilekolwiek macie lat, sekunda znaczy tyle samo.

Natomiast w mózgu dzieją się pewne procesy, mózg ma pamięć.

I dlaczego w dzieciństwie, jak przyszły wakacje, to one wydawać się mogło trwały prawie wieczność?

A no dlatego, drodzy Państwo, a teraz jak lato się zacznie, ja się zawsze cieszę, jak już wiosna, ciepło,

ale to tak szybko leci i nagle początek sierpnia i mówię, Boże, no początek sierpnia to już jest dzień krótszy, już idzie to ku jesieni.

Tak to szybko przelatuje.

Tajemnica tego fenomenu tkwi w naszym mózgu.

I to się dzieje autentycznie.

Nasz mózg, kiedy jesteśmy małymi dziećmi i uwaga, robimy wszystko po raz pierwszy.

Po raz pierwszy przeżywamy różne rzeczy w życiu, poznajemy smaki, wszystko jest dla nas nowe, inne.

Myśmy przyszli na ten świat nie znając go i tak naprawdę wszystko nas fascynuje.

Zwróćcie uwagę, to co robimy rzadko, to co robimy rzadko, mocno pamiętamy.

Możecie na przykład zwrócić uwagę na to, że, bo zaraz ciekawa konkluzja z tego wyjdzie,

że na przykład lecicie raz na kilka lat gdzieś w jakieś miejsce, gdzie jest pięknie, gdzie jest ciepło, gdzie są palmy, gdzie są inni ludzie,

gdzie mówią innym językiem, gdzie architektura jest inna.

Wracacie z tych czasów i wy to pamiętacie żywo.

Pamiętacie właściwie każdy dzień.

A tego dnia było to, byliśmy tam 7 dni, a tego dnia było to, a tego to, a tego to.

Mózg to mocno zapamiętał.

Mało tego, ten tydzień wydawał się trochę dłuższy, jak przeciętny tydzień.

Bo każdy dzień był wyjątkowością, czymś nowym.

I mózg skwapliwie każdy element odnotowywał w pamięci.

A teraz wyobraź sobie, że mieszkasz, tak jak ja, przez całe życie w jednym mieście.

Czy mózg skwapliwie zapisuje w mojej pamięci to, że ja idę po raz, nie wiem który, no może nie milionowy, ale któryś setny raz,

albo któryś tysięczny raz do sklepu rano po zakupie.

Na śniadanie.

Czy mózg to zapisuje? Nie.

Mózg to być może nawet lekceważy.

Stara się to spakować w jakiegoś pakera pamięciowego, żeby nie zawalać miejsca w mózgu.

Bo to są czynności i rzeczy stosowane nagminnie.

To nie zaskakuje.

To nawet nie jest, mózg uznaje, że to nie jest godne zapisania.

Więc spłaszcza tą informację, bo robimy to rutynowo, co dzień.

Coraz mniej rzeczy, gdzie żyjemy, gdzie jesteśmy, nas zaskakuje i fascynuje, ponieważ znamy to.

I wydawać by się mogło właśnie, że im człowiek jest starszy, tym mniej go rzeczy zaskakuje.

I wtedy właśnie powstaje wrażenie takiego

szybkiego płynięcia czasu, ponieważ nie mamy odskoczni charakterystycznej.

Aha, tydzień temu wydarzyło się, to było niezwykłe.

O, a półtora tygodnia, a to jeszcze...

Nie.

To jest jeden strumień podobnych informacji.

I wtedy nam się wydaje, bo nie mamy się czego zahaczyć.

Nic nas nie zafascynowało w ostatnim czasie.

Więc jak to szybko upłynęło?

Kiedy?

A co się w tym wrzuciło?

Co się działo?

Ja nie pamiętam.

No żyłem, byłem, ale nie pamiętam szczegółów.

Jak to szybko poszło?

To jest ta przyczyna.

Dlatego, drodzy Państwo, pewna moja rada, którą kieruję też do siebie.

Żyjmy tak, oczywiście w miarę naszych możliwości.

Żyjmy tak, żeby cały czas w życiu,

coś nas zaskakiwało,

żebyśmy w życiu nie bali się wyzwań,

nawet tych bardzo umiarkowanych, ostrożnych.

No na jakie wyzwania można wstać Krzysztofa Jackowskiego,

czyli mnie, w wieku 62 lat?

No jakie?

Więc tu jest ta przyczyna,

żeby karmić mózg ciągle czymś nowym.

I to jest też bardzo istotne.

Musimy zwrócić uwagę na jedną też ważną kwestię.

Ludzie, którzy idą na przykład,

całe życie są aktywni, pracują.

I nagle człowiek, który dobrze wykonywał swoją pracę,

idzie na emeryturę.

I często się zdarza, że ludzie na emeryturze poczują się,

niepotrzebni, mało znaczący, odstawieni na bok.

A potem chorują i umierają.

A no właśnie, nie ma bodźców aktywności.

Jego nie bójmy się wyzwań, zmian.

Zmian, co jest bardzo istotne.

I należy je dokonywać.

Wbrew pozorom, życie statyczne,

życie, które uznamy w wieku późniejszym,

kiedy już mamy trochę na koncie lat,

za bezpieczne, stateczne,

ono nie barwi naszych wspomnień.

Ono usypia naszą spostrzegawczość.

Ono zabiera nam,

taki stan zabiera nam,

wręcz chęci do działania.

Bo jest nam bezpiecznie,

jest nam dobrze.

I wtedy nam szybko płynie czas.

Bo oprócz tego, że jest nam dobrze,

nic nowego się nie dzieje.

To podobnie, jakbyście poszli na film,

na film,

w którym byłaby monotonia,

tak daleko przewidywalna,

że ten film już w połowie,

a nawet prędzej jak w połowie,

stałby się totalnie nudny.

Film akcji,

film, w którym są zwroty akcji,

ogląda się w napięciu.

To podnosi, zwróćcie uwagę,

taki film podnosi w nas

adrenalinę chwilami.

Wyciąga łzy z oczu,

śmiech na buzi.

To jest podobnie z życiem.

Bezpieczne, ułożone życie,

bez zmian i wyzwań,

jest utopią dla naszego czasu,

który jest tak cenny.

Zmieniajmy od czasu do czasu

coś w naszym życiu.

Oczywiście czasy są nielekkie

i nie łatwo jest coś zmienić w życiu.

Ale róbmy wszystko,

żeby zdławić monotonię,

bezpieczną i spokojną monotonię

w naszym życiu.

Uśpienie.

Życie każdego z nas

jest jak film akcji.

Po prostu należy żyć,

jeżeli uśpisz swój organizm,

uśpisz swój umysł,

uśpisz,

uśpisz swoje wnętrze,

no to,

no to możesz wytrącić w sobie bodźce

do życia,

do działania.

Bardzo to jest istotne.

Mi bardzo wiele osób mówi,

że jestem w rozmowie,

w relacjach z ludźmi

bardzo żywotny,

bardzo spontaniczny.

Mam taką naturę,

ja w sobie czuję się bardzo młody.

Często mówię, że jestem stary,

ale w sobie czuję się młodym człowiekiem.

Miałem dwa bardzo dziwne przypadki ostatnio,

które mnie strasznie zerwały

i już zaraz będę robił wizję.

Tylko wysłuchajcie,

bo to wstrząsnęło mną.

Jechałem kilka dni temu

do pewnego miasta

i kawałek za Trzuchowem

a już byłem spóźniony

tam gdzie jechałem

i kawałek za Trzuchowem

wyobraźcie sobie

korek.

Wypadek.

Jakiś samochód do rowu wpadł.

Nic się, Bogu dziękować,

kierowcy nie stało.

Widziałem go tam z pewnej

odległości przy sznurze samochodów.

Jak dyskutował coś z policjantami

przyjechała karetka.

No staliśmy.

No i tam grupka

kierowców wyszła

podeszła bliżej

ale nie do samego wypadku

tylko jak bliżej tego wypadku

no ja niecierpliwie byłem spóźniony

miałem bardzo ważne spotkanie

no nerwowo poszedłem tam

mówię jak tu będziemy stali

no nie wiemy

jeden pan, wcale nie młody

taki w średnim wieku

mówi tak o może pan starszy pójdzie

i zapyta.

Jezus jak mnie to obrożyło

ja mówię może. Nic mu nie powiedziałem.

Pan starszy, no niestety

po chwili pomyślałem

jestem pan starszy.

I traf taki był

że na drugi dzień

kiedy już byłem w Czuchowie

zabrakło mi papieru

do drukarki

i chwilę przed siedemnastą pojechałem

pojechałem

po ten papier do sklepu papierniczego

w Czuchowie

no tak

wziąłem tą ryzę papieru

i wyobraźcie sobie

że

że

młoda ekspedientka

ja mówię

blikiem

zapłacę

i ona mi tak włączyła

tam na tej kasie tego blika

i ona

ja płacę blikiem więc wiem jak to się robi

ale ona chyba z grzeczności mówi

no tu będzie pan musiał te sześć cyferek

wbić

na tej kasie.

Poradzi pan sobie?

Ale ona powiedziała to z troską

ja to odebrałem

oczywiście ona była bardzo grzeczna

ale ja odczułem to

że ona do mnie mówi

jak do staruszka który mówi

poradzi pan sobie z tymi cyferkami

odczyta pan je i pan je wbije

no czułem się źle

wbiłem te cyferki

wyszedłem, wsiadłem z samochodu

mówię kurcze wczoraj panie starszy

pan się zapyta dzisiaj poradzi pan sobie?

ee

mimo tego

jestem żywotny

mimo tego w środku czuję się młody

dlatego wiem

przekonany jestem

że ludzie którzy nawet mają 80 lat

90 lat

my ich

nazywamy

seniorami

oni fizycznie często są

ee

w różnych

niedomaganiach

ale

u nich w środku jest pewna młodość

to jest dusza

to jest to coś

co po śmierci wyjdzie

stanie

koło martwego swojego ciała

i powie

ee

nadal słyszę tylko że lepiej

nadal

widzę tylko że pełniej

jestem uniwersalny

silny

jestem zwinny

jestem lekki

jestem prawie że doskonały

jestem młody

dlatego

zapytajcie

zapytajcie się ludzi starszych

swojej rodziny z bliskich

bo ludzie to czują

ja jestem przekonany tak jak ja to czuję w sobie

a do młodych się nie zaliczam

w nich wszystkich

dusza

mimo że oni mają tyle lat

mimo że fizyczność pokazuje im

nie no stary no zobacz

z jakim trudem schodzisz

z tych schodów albo wchodzisz na te schody

ale

jakbyś i ludzie to wtedy zakrywają

w sobie no nie powiem że czuję się młody

w środku bo wyśmieją

mnie przecież lustro tu się patrzę

i widzę jaki jestem

a ludzie starsi

odczuwają swoją młodą duszę bo

prawdę mówiąc dusza

ulega trochę bo

utożsamia się z ciałem

z czasem po latach

zakłamuje się że jest w tym ciałem

i dusza

no

iskra młodości jaka była jak miałem 17 lat

taka sama

iskra młodości jest do dzisiaj we mnie

i też jest

w starych ludziach

dlaczego o tym mówię

z jednej bardzo prostej przyczyny

wykorzystajmy to

mamy

uniwersalną

jesteśmy uniwersalną duszą

jesteśmy duszą

młodą

bo dusza się nie starzeje

dusza po prostu jest

dla niej czas

nie ma znaczenia

jest uniwersum

dlaczego jest młoda

bo jest uniwersalna

a wiek młody jest najbardziej ekspansywnym

wiekiem do działania

do tworzenia do bycia

i ta nasza

to wiecie że możemy mieć wpływ

nawet na swoje zdrowie

bo

tylko musimy dać

musimy uświadomić

do naszej duszy

bo ona już po tylu latach bardziej się utożsam

i to

że staruszka spojrzy na ciebie

która ma 82 lata

ledwie oczy ma otwarte

bo powieki jej opadają

ledwie cię widzi

oczy ma

ledwie

ledwie

stoi na nogach

ale gdybyś się jej zapytał

tam w głębi

jaka jesteś

ona mówi

to ona ci powie tak

jest dużo we mnie świadomości

że jestem stara i niedołężna

ale tam gdzieś głęboko

w głębi

czuję młodość

ona ze mnie nie zeszła

ona nie skończyła

się we mnie

zalążek młodości jest we mnie

bądźcie

tego świadomi

jeżeli

dacie własnej duszy

bo kiedy dusza

jest w ciele

jest w nim uwięziona

i dusza utożsamia się

z ciałem

ciało nie żyje bez duszy

jest martwe

to dusza ożywia ciało

ale

dusza

będąc w ciele

płaci za to cenę

ponieważ

wielu z nas domniema

że ma duszę

ale nie ma pełnych

na to dowodów

przez to wątpi

a im starszy człowiek

to tak z reguły jest wierzący

bo jakąś alternatywę

nadziei chce mieć

ale widząc siebie

coraz mniej doskonałego

wątpi w to

w tą duszę

że tak naprawdę mówi

boże a jeżeli po śmierci jest tylko czeluść

nie ma nic

i ta dusza jest skołowana

ma ten zalążek

zalążek doskonałości

ale obserwacja własnego niedoskonałego

ciała

nie pozwala się temu zalążkowi

rozwinąć

dlatego żyjcie tak

żeby z każdej chwili

zrobić jakąś celebrację

żeby

każde wasze

przeżycia

urozmaicać

i żeby zmuszać się do działania

do jakichś

rzeczy

dużych, małych

czy jeszcze mniejszych

ale żebyście coś robili

żeby was coś

ciągnęło do tego

żebyście sobie stawiali zadania

bo tak jest organizm i mózg skonstruowany

że mózg

działa

mózg działa w taki sposób

że musi mieć zadania

ja znam osoby

które są znacznie ode mnie starsze

charakterystyczne jest to

że to osoby

są pewne osoby które znam

które ciągle coś robią

mam serdeczną

od wielu lat

wspaniałą przyjaciółkę

moją i mojej żony

Joasię

którą jeżeli będzie kiedykolwiek oglądała

pozdrawiam

ona mieszka

na Sycylii

nawet gościłem

u niej

raz, dwa

chyba dwa razy

i mieszka też w Polsce

Joasia

to taki gatunek człowieka

że ona

jest w ciągłym

działaniu

ona ma dolegliwości

i serce i tam inne historie

ale ona ciągle

coś robi

działa, projektuje

mieszka na tej Sycylii

w niewielkiej miejscowości

i ma fajny

stary dom

gdzie z jednej strony

z pokoju otwieram drzwi

i mam od razu ulicze

taką ulicę włoską

taką z różną architekturą

taką wiejską bardziej

zabudowę

taką starą zabudowę

i z pokoju wychodzę

z drzwiami podwójnymi od razu do

na tą ulicę, na ten chodnik

wąską uliczkę

ale z drugiej strony

ma taki tarasik, schody

od kuchni

i widok na morze śródziemne

i taki wąski ogródek

i ona ciągle coś robi

i żyje

i ma werwę

kiedyś będąc razem w Warszawie

gdzieś szliśmy

i wiecie co

nie mogłem za nią nadążyć

taki miała krok

a jest o wiele starsza

może nie o wiele ale o trochę

lat jest starsza od mnie

więc działa

mózg

organizm