Posłuchajcie Ciekawej Historii

Dzień dobry.

kończy audycję, ale jesteście, to ważne.

Opowiem Państwu zaraz bardzo niezwykłą

historię. Mało tego,

mam nadzieję, że połączę się z Panem,

którego ta

niezwykła historia spotkała.

Ale to za chwileczkę.

Spóźniłem się, dlatego że

miałem problem z ustawieniem,

nie mogłem nawet wpisać

tytułu, więc został z wczorajszej

audycji tytuł, ale nie szkodzi.

Spokojnie

potem ten tytuł zmienię.

Ważne, żeby audycja się odbyła, tak jak obiecałem.

Drodzy Państwo, ja bardzo często mówiłem Wam,

że jesteście w stanie poczuć, jesteście w stanie czytać energią.

Dzisiaj się stała rzecz, może dla wielu z Was błaha,

Dla mnie rzecz, znaczy mi ona wiele nie zdziwiła, chociaż zaskoczyła, ale no właśnie.

Szanowni Państwo, dzisiaj ja chcę, żeby się trochę więcej osób nazbierało, żebyście byli świadkami tego,

bo postaram się z Panem porozmawiać to za chwileczkę jeszcze.

Na pewno, że powiem coś takiego.

Proszę Państwa, wszystko co się dzieje, co ma związek z nami, nie tylko z nami ludźmi, ale też z istotami wszystkimi, które żyją, to jest pamięć, jest energią.

pamięć się zżywa

pamięć

bo widzicie w naszej psychice

w naszej jaźni

to co się działo wczoraj

jest realne

ale jest

to już inne

to jest tylko pamięć

to co się działo

wiele lat temu

to jest już w ogóle trochę

taka fantastyka

moje dzieciństwo

z perspektywy mojego wieku

to jest taka fantastyka trochę, tak?

Był taki chłopaczek tam sobie, biegał,

grał w piłkę.

Mieszkał zresztą niedaleko stąd

ten chłopaczek.

No, ale to jest pewna już iluzja dla mnie,

bo ja jestem starszym panem.

Zobaczcie.

Pozdrawiam pana na traku w Stanach Zjednoczonych,

z którym przed chwilą rozmawiałem.

Drodzy Państwo

Ale to żyje

Do tego wszystkiego

Będziemy mogli wrócić

Wszystkim tym

Będziemy mogli rozporządzać

To nasze życie

Jak ono całe przejdzie

to my zabieramy cały ten bagaż przeżyć do tamtego świata.

Prawdę mówiąc, nic nam nie umknie.

Nie zostaniemy sami.

Ze wszystkim się przenosimy

i z wszystkimi osobami, które spotkaliśmy w swoim życiu,

bo one są zapisane w naszej pamięci.

My sami będziemy energią.

Jaźnią, ale energią, bez ciała.

Więc to, co zabieramy z sobą,

to jest też energia, więc ona

zacznie być prawdziwa.

A w naszym umyśle zakodowana

ona jest tylko

w tej chwili taką pewną iluzją

naszej przeszłości.

Rzeczywistej. Ale przecież ta przeszłość

nam się zaciera.

Jeszcze raz przepraszam za tytuł,

że jest taki sam jak wczoraj, ale

nie mogłem w ustawieniach nic zrobić

przed tą audycją. Prawdopodobnie jakiś

błąd na YouTube i mam nadzieję

po audycji to naprawię.

Więc tak, pamięć. Zobaczcie Państwo,

Dzisiaj miałem taką bardzo nietypową sytuację, ponieważ tak, byłem jak zwykle zapracowany.

Cały dzień spędziłem głównie czas na to, że skupiałem się na temat zaginięcia dość młodej kobiety,

poważne zaginięcie z poważnymi obawami o życie tej osoby.

Cały dzień byłem tu zajęty.

Mniej więcej o godzinie, nie wiem, 17, może 18 zadzwonił do mnie Pan.

Pan, który bardzo miły przybitał się ze mną i mówi tak.

Panie Jackowski, już tylko Pan mi przyszedł na myśl, ponieważ mam problem.

Zgubiłem kluczyk od samochodu i dwa tygodnie go szukam.

Dwa tygodnie go szukał.

Nie może go znaleźć

Mówi tak

Może ja bym panu wysłał zdjęcie tego kurczyka

Bo mówi wie pan co

To jest samochód

Który ma iść na sprzedaż

I właśnie jutro

Dlatego dzisiaj tak dzwonię

Już wiem, że raczej nie znajdę tego kurczyka

I jutro

Mają przyjechać kupcy po niego

Bo on jest wystawiony na sprzedaż

No jak ja im powiem, że jest tylko jeden kurczyk

Będą podejrzliwi

Ja

Wiedząc, że nie mam możliwości czasowych

Bo zastanawiałem się nad tą zaginioną

Mówię, wie pan co, niech pan sobie usiądzie

Usiądzie

Tam gdzie pan jest

Pośrodku tego pomieszczenia

Niech pan wyluzuje, niech pan wszystko wyrzuci z głowy

Niech pan absolutnie

Niech pan sobie powie, że mam gdzieś ten kluczyk

Jak pan się tak w pełni wyluzuje

To niech pan stara się poczuć

poczuć, ale nie gdzie jest kluczy,

tylko żeby Pan

ciągnęło w to miejsce.

Szanowni Państwo,

no ten Pan

zgodził się na to

no i się

rozłączyliśmy.

Mija 15 minut, mija kwadrans

i ten Pan, wyobraźcie sobie,

dzwoni do mnie

i mówi, Panie Jaskowski, no próbuję,

próbuję, ale nic z tego nie wychodzi.

No to ja mówię, wyślij

Pan do mnie zdjęcie.

Zrób pan sobie zdjęcie, MMS-em wyślij pan do mnie. Pan wysłał do mnie to zdjęcie, ale ja nadal byłem zajęty tą zaginioną, więc nawet nie otworzyłem tego zdjęcia. Powiedziałem, że za jakiś czas to zrobię, pomyślałem.

mija następne dziesięć minut.

No i właśnie.

Posłuchajcie.

Bo to jest rzecz niezwykła.

Po dziesięciu minutach ten pan

ponownie dzwoni do mnie.

A teraz ja zadzwonię

do pana.

Mam nadzieję, że odbierze.

Biorę na głośny.

Tak, witam

Dobry wieczór

Tylko mam prośbę, niech pan nie będzie

Zestresowany

Bo to tak nieraz bywa

Jak jakaś audycja

Bo to jest audycja na żywo

Słucha nas w tej chwili prawie

Sześć tysięcy

Widzów

Proszę pana, niech pan powie

Jak to się stało

zadzwonił Pan do mnie dzisiaj.

Ja oczywiście nie podaję Pana danych,

ani nic, żeby Pan nie czuł się skrępowany,

ale gdyby Pan był łaskaw podzielić się

ze słuchaczami, bo to wszak

Pana sukces,

to bym był wdzięczny,

gdyby Pan powiedział, bo chodzi mi o to,

żeby widzowie zrozumieli,

że każdy z nas działa

jak antena, że jesteśmy

psychiką,

którą stać na znacznie

więcej, jak nam

się wydaje. Niech Pan łaskawie

odpowiedź. Jest pan na głośnym, niech pan

łaskawie opowie.

Tak, więc

to się zdarzyło.

Ja rzeczywiście

zadzwoniłem do pana o 18 godzinie,

dlatego, że już

od dwóch tygodni, tak jak wspomniałem,

czyli pan wspomniał, poszukuję

kluczyka codziennie, niemalże.

Prozaiczna rzecz, kluczyk.

Każdy ma prawie,

nie prawie, a na pewno

dwa kluczyki.

I o tyle jest ważne w moim przypadku, bo to jest autodostawcze, ja użyczam mojej bliskiej osobie na wykonanie kursów w moim zawodzie, potrzebne do działalności raz, dwa razy w miesiącu.

Kluczki jest ważny, bo przy tym kluczyku, który używam jest kilka kluczyk do domu, do garażu, do innych spraw i przepinanie kluczyków jest kłopotliwe, więc używam drugiego.

No i to się stało tam dwa, trzy tygodnie temu. Kluczyk niby wrócił do mnie, ale nie jestem pewny. I mija już ten czas, ten kluczyk nadal mi potrzebny bardzo mocno. Dlaczego to jest ważne? I może taką życzliwą radę już korzystając z audycji.

Przypomnę, żeby skanować i pilnować kluczyków tych drugich, które leżą w domu, bo proszę Państwa, auto może mieć kilkaset tysięcy wartości i czego nie życzę nikomu, może ulec kradzieży.

I po tygodniu, po miesiącu, gdy się zwrócimy do ubezpieczyciela, nawet jeżeli mamy autokasko, to ubezpieczyciel zarządza okazania dwóch kluczyków. I tu kłopot. Odmówi ubezpieczyciel wypłaty odszkodowania, jeżeli nie znajdzie się auto.

Druga rzecz o czym Pan wspomnia Przy sprzeda kluczyk Prawie klient zrezygnuje Je nie otrzyma dw kluczyk Po prostu b mia z ty g mo mu kto to otworzy

Jak pan oglądał to, co ja mówiłem,

to już pan wie, że właśnie...

Ja pracowałem nad zaginięciem kobiety,

jak pan zadzwonił.

I dlatego ja chciałem, żeby pan się skupił.

Było to trochę karkołomne,

ponieważ, no jak, no przecież pan...

Do mnie się zwrócił jako do jasnowidza,

ale ja znowu jestem przeświadczony, że każdy człowiek jest w stanie poczuć.

I teraz tak, jak ja panu powiedziałem, żeby pan usiadł sobie pośrodku pomieszczenia

i postarł się poczuć, po 15 minutach pan do mnie zadzwonił i powiedział,

że nic z tego nie wychodzi.

Wtedy wysłał pan zdjęcie.

Wysłał pan zdjęcie, no i się rozłączyliśmy.

Ja powiedziałem, że za jakiś czas się do pana odezwę.

Mniej więcej po 10 minutach pan do mnie dzwoni.

Dlaczego? Co się stało w tych 10 minutach?

Pan mi udzielił rady, żeby usiąść i pomyśleć, wyłączyć się

Tak rzeczywiście, bo ja nie znam Pana osobiście, ale tylko z przekazów medialnych

Oglądam również czasem filmy z Panem udziałem

I zastanawiałem się, zrobiłem z takim luzem

Dobra, już nie będę się tym kluczykiem zajmował, wystarczy te dwa tygodnie

i dlatego zadzwoniłem, że już sobie nie poradzę, dlatego zwracam się do fachowca.

Nie znam o tyle, ale w internecie jest adres, można dotrzeć, co też zrobiłem.

I ponieważ pan poprosił, żeby przesłać materiał, zdjęcie, więc to zrobiłem.

Ale zająłem się, ponieważ był ciepły dzień, pod wieczór przez kilka minut podlewałem kwiaty,

które były na dworze, bo ciepły dzień i tak dalej, taka potrzeba.

Gdy skończyłem to podlewanie, auto było w zasięgu wzroku. I nie, to nie nastąpiło tak, że mi się nagle przypomniało, gdzie ten kluczyk jest. Nie, nie przypomniało mi się.

Po prostu odruchowo

Odruchowo podeszłem do samochodu

Otworzyłem boczne drzwi

I podniosłem siedzenie, które jest na zawiasie

Te podwójne siedzenie, takie dla pasażerów

W pudełku

Pod kamizelką taką odblaskową

Ten kluczyk był

Nie przypomniało mi się, że on tam był

I ja go po prostu nieświadomie tam położyłem

Dlaczego go położyłem?

Tak z ciekawości, tylko króciutko

Dlatego, że bateria wykazywała słabe już napięcie i pokazywało na wyświetlaczu w samochodzie, więc to było trochę takie drażniące, więc ja go tam schowałem.

Ale oczywiście zapomniałem i po prostu to trwało już dwa tygodnie, a kluczyk bardzo mi jest mocno potrzebny, więc naprawdę jeszcze raz podkreślam, nie przypomniało mi się, tylko po prostu tą całą sytuację, pan mówi, żeby się tak zapomnieć o tym, wyluzować, już się tym nie stresować.

i gdy skończyłem tę inną czynność,

robiłem przez jakieś 10 minut,

nagle mówię jeszcze, podejdę do tego

auta, zobaczę,

nie wiem, bo ja szukałem przecież między siedzeniami

i tak dalej, auto przeszukałem, szuflady

w domu, cały dom zeskanowany, nie ma.

Więc jeszcze podeszłem,

po tej rozmowie do auta, podniosłem

odruchowo, odruchowo

siedzenie i pudełko

opróżyłem, patrzę, kluczyk jest.

Nagle mi się to wszystko przypomniało, dosłownie.

Tak, dlatego, bo co jest bardzo ważne

I niech pan się jeszcze łaskawie nie rozłącza, jeżeli można prosić.

Co jest bardzo istotne, wie pan co, bo to jest pewien proces.

Zwróćmy uwagę, pan ten kluczyk miał i pan go gdzieś położył.

Pan zapomniał o tym.

Mija dwa tygodnie.

Im dłużej czasu mijało, tym bardziej pana mózg nie dawał sobie z tym rady,

no bo brał pan różne koncepcje.

Mógł panu wypaść, mógł to, mógł to, mógł to, mógł gdzieś pan tam...

Więc im dłużej czas mijał, tym było, rodziło się w głowie więcej koncepcji,

czyli rodził się bałagan.

Ale podświadomość, podświadomość wie.

Nasza podświadomość wie,

nasza podświadomość potrafi to pożyć.

Tylko mózg, można to tak potraktować,

nasz mózg jest bardzo ważny,

bo scala wszystko w ciele.

Ale podświadomość to jest jak taka matka,

a logika to jest jak dziecko,

które się bawi klockami, zabawkami,

a matka, czyli podświadomość, czuwa nad bezpieczeństwem tego dziecka, żeby się rozwijało, żeby było nakarmione.

Podświadomość nasza dba o wiele rzeczy, na przykład w organizmie o tzw. układ przyspółczulny w organizmie.

To znaczy, my rozmawiając, ja na przykład teraz rozmawiając do kamery gestykuluję,

ale rozmawiając nie myślę, żeby mi miarowo biło serce, żeby układ trawienny, żeby żołądek pracował i trawił,

żeby mi różne rzeczy w organizmie się działy.

Za to odpowiada układ przyspółczulny,

to się nazywa.

Czyli jest w mózgu taki sektor,

który dba o pracę organizmu.

Czasami tą pracę organizmu zakłócamy,

jak się zlękniemy czegoś,

to adrenalina się wydziela,

organizm troszeczkę się rozregulowuje,

ale potem wszystko wraca do normy.

I teraz niech pan zobaczy.

To wyluzowanie się

To jest po to, żeby odrzucić

Cały bałagan

Związany z tym, że pan nie może tego kluczyka znaleźć

Bo pan był już zapętlony w to

Wyrzucił pan to

I teraz jak pan zobaczy

Ten proces trwał

Pan zrobił tą próbę

Po 15 minutach pan do mnie dzwoni

Mówi, że nic z panu nie wychodzi

Ale pan nieświadomie

Cały czas był w tym odrzuceniu

Nawet moim zdaniem

Tak sobie myślę

pan nawet powiedział, no dobra, niech się teraz

Jaskowski tym zajmie, ja już daję

sobie spokój, dobra, idę te kwiatki podlewać.

To jest kwestia 10 minut po naszej

drugiej rozmowie. I

nagle pan

dostaje impuls.

Pan go nawet mógł nie rozumieć, ale dobrze,

coś kazało panu podejść, coś kazało panu

odruchowo podnieść coś i jest.

Przecież przez dwa tygodnie

szukał pan w bardzo różnych miejscach,

a na pewno w samochodzie dokładnie.

Więc niech pan teraz zwróci uwagę, że

włączył się proces,

że jeżeli my swoją logikę, bo do poczucia trzeba logikę trochę postawić na bok,

my swoją logikę odkładamy na bok, ale to nie znaczy, że nie myślimy.

To znaczy, że dopuszczamy do głosu naszą podświadomość.

Można użyć też słowa nadświadomość, nie ma znaczenia, ja używam zawsze podświadomość.

Czyli to jest coś, co właśnie jest już progiem do czucia,

do odtworzenia sobie czegoś,

o czym nawet zapomnieliśmy.

I ten proces samoistnie w Panu trwał

przez te następne 10 minut

i dlatego Pan ten kluczyk odnalazł.

Ja się bardzo z takich przypadków cieszę,

bo nie jest Pan pierwszym przypadkiem,

ale z takich przypadków cieszę,

ponieważ to udowadnia,

że nasza psychika jest genialniejsza,

jak nam się to wydaje.

I my nieraz pytając się, jak ptaki czują, w które miejsce mają lecieć, skoro przylatują na wiosnę z ciepłych krajów, odnajdują swoje gniazda, tereny itd.

Jak to, jak tamto. My to często zganiamy na magnetyzm, na inne rzeczy.

A ja bym powiedział tak, że intuicja, że właśnie to wewnętrzne czucie.

Zwierzęta mają je mniej zakłócone, ponieważ żyją bardziej w symbiozie z naturą.

Człowiek przez cywilizację, którą sam stworzył, mniej żyje w symbiozie z naturą i przez to też zatraca to wewnętrzne poczucie. My jesteśmy mocno wyzuci z tego wewnętrznego poczucia, a to jest.

I proszę mi wierzyć, że gdyby Pan, nie szukając pluczyka, a w taki sam sposób postawił w sobie w głowie jakieś zagadnienie, na przykład ma Pan z czymś kłopot jakiś, to Pana dręczy i wtedy też nastąpuje gmatwanina pomysłów, myśli, w końcu człowiek się w tym wszystkim pogubi i wtedy trzeba odrzucić to wszystko.

będzie basta, mam to

w dupie, dosłownie tak powiedzieć,

ale naprawdę wyluzować.

Nie, że tylko sobie tak powiedzieć,

naprawdę to odrzucić.

I wtedy, uwaga,

chcę poczuć, niech mi wejdzie

do głowy samo, niech mi to zaskoczy.

To

rozwiązanie problemu.

I nie sugerować

sobie nic więcej.

Nie nastawiać się.

Jak ma przyjść, to to przyjdzie samo.

I właśnie ten

przypadek jest tego dowodem. Serdecznie

panu dziękuję. Pozdrawiam

pana i wszystkiego

dobrego.

Dziękuję bardzo. Dziękuję w ogóle

za pomoc.

Ale pan sobie sam pomógł.

Tak.

Proszę jeszcze tylko mała uwaga.

To nie był taki podszept

gdzieś tam między uszami w głowie.

Nie. Ja po prostu

takiej spokoju troszkę otrzymałem.

Takiej jasności. Zleciłem to

panu, ale jednocześnie

takim odruchem,

jakimś takim, a jeszcze coś tam

sprawdzę. I po prostu...

To jest, niech pan zrozumie,

bo to jest właśnie to,

po co pan to robił.

Bo to tak działa,

że właśnie człowiek musi

odrzucić to i

przywołać już czysty

swój umysł do problemu

jeszcze raz.

I to się obudzi w panu.

To tak działa.

Wie pan, to działa w podobny sposób, jak ja na przykład szukam zwłok ludzkich. Oj, to nie są takie proste rzeczy. Nieraz wychodzi mi to prosto i łatwo, a nieraz straszę się, męczę z tym i w końcu muszę odrzucić wszystko i wrócić jeszcze raz, jeszcze raz.

Okej, wszystkiego dobrego. Pozdrawiam. Dzięki.

Dziękuję również.

Pozdrawiam.

Drodzy Pa niby niedu rzecz ale bardzo istotne jak dzia nasza psychika

Ale ta nasza psychika jest znacznie czymś jeszcze bardziej potężniejszym, ponieważ, i wiecie Państwo, zbliża się w naszej religii chrześcijańskiej zmartwychwstanie, symbol zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

Ja nie należę do jakichś gorliwych wierzących

Chociaż mówię, rodzice mnie wychowali w tej wierze

I uważam, że wiara jest potrzebna człowiekowi

Ważna jest wiara dla człowieka

Jest to pewien odnośnik na płaskość tego świata

I drodzy Państwo

istotne,

że

odchodzą nam bliscy.

Ile ja dostaję

maili, że

odszedł komuś

mąż, żona,

syn, córka,

przyjaciel, przyjaciółka,

tęsknota.

Tylko, drodzy Państwo,

jak mało, musimy się zastanowić

nad tą kwestią. Jak mało

na ogół jest w nas

wiary,

że

pokładamy w wątpliwość

kogoś

istnienie.

Ja wiem, zdaję sobie sprawę,

że

umiera nasz bliski

i

my

zostajemy postawieni

przed jego ciałem,

które jest martwe, zimne,

które absolutnie nie wykazuje

chociaż jakiejkolwiek cechy życia.

A przecież był to ktoś, kto żył,

kto był przyjacielem, był bliski,

kogo się kochało i kocha.

Ciężko wykrzesać,

widząc martwe ciało,

Ciężko by krzesać w sobie nadzieję, że on gdzieś jest.

Drodzy Państwo, to jest najgorsze, co się może nam przydarzyć.

Dlatego, że cała ta energia to jesteśmy my.

To, co przeżyliśmy, to jesteśmy my.

i nie ma możliwości,

żebyśmy odchodząc z ciała,

kiedy ciało się zepsuło

i człowiek już nie jest w tym ciele,

dusza już nie jest w tym ciele,

żeby to wszystko znikło,

rozprysło się.

Nie ma tego.

mnie śmieszą

czasami denerwują

takie

wypowiedzi naukowców

ludzi, którzy

psychologów

różnych

specjalności, którzy mówią

tak, tak

nawet ten tunel

nawet to światło

to są

ostatnie podrygi

mózgu.

Drodzy Państwo,

świat duchowy jest światem bardzo dziwnym,

ponieważ

ktoś by powiedział, że nie ma

w nim jednoznacznej prawdy.

Zaraz to wytłumaczę, dlaczego.

Ktoś powie,

w świecie duchowym

w świecie duchowym

na przykład niektórzy psychologowie mówią,

że w świecie,

że jak człowiek umiera,

a miał śmierć kliniczną,

czyli prawie umarł, a ożył,

no to on mówi, że

niektórzy ludzie mówią, którzy byli

chrześcijanami, mówią, że widzieli Jezusa,

że widzieli Matkę Boską,

a znów

z innej religii mówią,

Że widzieli swoich świętych

I to, że Państwo to się może zgadzać

Ponieważ myśl

My umierając zapadamy się w siebie

Kraina, ja to mówiłem Państwu

Chociaż z wielką niepewnością to Państwu mówiłem

Ponieważ ja obawiam się, że mogę nie być zrozumiany dobrze

Ale chcę Wam szczerze wyrazić to

co przez ponad 30 lat starałem się rozumieć, robiąc te sprawy.

My, wyobraźnia, która i teraz jest w naszej głowie,

to jest furtka do świata, do którego odchodzimy.

Jak by to inaczej uzmysłowić Państwu?

zapytam

każdego z was z osobna

gdzie ty w tej chwili jesteś

i nie chodzi o to gdzie jesteś fizycznie

tylko gdzie ty jesteś

jako jaźń

to byś powiedział

w sobie

kiedy utożsamię się

ze swoją jaźnią to cały czas jestem

w sobie

ktoś by zapytał

a gdzie jest ten drugi świat?

Czy on jest daleko od nas?

A ja bym powiedział, on jest w tobie.

On jest we mnie.

I my cały czas z nim jesteśmy połączeni.

Tylko wartości tamtego świata

w naszej cielesnej, materialnej rzeczywistości

wydają się jak fikcja i fantazja.

Kiedy

Pan Rymuszko po śmierci

Świętej Pamięci

Marek Rymuszko

redaktor naczelny Nieznany Świat

po swojej śmierci mi się przyśnił

i w tym śnie ja wisiałem nad nim

a on leżał prosto, nieruchomo

jakby był martwy

i tylko takie poczucie myślenia

chcesz zobaczyć

jak się umiera?

ale on

nie czekał, aż mu odpowiem tak.

Ja byłem twarzą nad jego twarzą.

On nie czekał, jak ja powiem, chcę zobaczyć.

Tylko od razu

jakby tak poczułem takie

wpadnięcie w siebie,

że tam

te jego wyobraźni

okazuje się, że tam jest rzeczywistość.

Światy, które

przemijają,

ale one się

przenikają.

Więc my cały czas jesteśmy z tamtym światem połączeni, ale w życiu tym jesteśmy z tamtego świata wyrwani w pewną rzeczywistość energii z materią.

i mimo, że mamy okno otwarte na tamten świat,

to jest nasza wyobraźnia,

to doznania te są tak realistyczne

i tak rzeczywiste

i ja jestem, zobaczcie, ciałem,

że nie chcę się wierzyć,

że ta wyobraźnia jest drogą tam.

Ja cały czas mam okno otwarte tam.

Ja nie opuściłem tamtego świata,

Ja po prostu uczestniczę w tym, będąc podłączony cały czas do tamtego świata.

Proszę, żebyście tylko nie uznali tego za jakieś bzdury, bo to jest kwintesencja wielu lat mojego życia

i wielu spostrzeżeń w różnych przypadkach, kiedy zajmowałem się jasnowidzeniem, zajmuję się jasnowidzeniem, nie tylko, że wyjaśniłem konkretne sprawy,

ale zrozumiałem w trakcie ich wyjaśniania, że nie trzeba podążać gdzieś w kosmosie do innego świata.

My cały czas w nim jesteśmy. Umierając, tracimy tożsamość cielesną i dalej jesteśmy tylko bogatsi o nowe doświadczenia z tego życia w swoim świecie.

Mało tego, ktoś powie, no dobrze, ale jak?

My nie będziemy zaskoczeni, bo my wracamy do domu.

Wszystko raptem sobie przypomnimy i wiemy, że to jest nasze.

jaźń

i wyobraźnia

i twoje ego

pochodzą

z tamtego świata.

A iluzją

jest

wyodrębnienie tylko,

że to jest rzeczywistość.

A wyobraźnia to tam wyobraźnia,

no jest jakaś możliwość w psychice,

mog sobie co wyobra marzy Ale to jest fikcja To jest dlatego fikcja teoretycznie poniewa nie jeste w stanie zrozumie

że jesteś podłączony do świata, który jest energetyczny,

który jest uniwersalny, jest doskonały.

jakaż to doskonałość

tu musisz z atomów budować

chcąc mieć dom

musisz go zbudować

a będąc energią

możesz go sobie wyobrazić

i nie trzeba ci nic więcej

bo nie jesteś ciałem

więc energetycznie możesz go sobie wyobrazić

i w nim zamieszkać

Wydaje się to szaleńcze, ale to jest raj twórczy, inspirujący.

To jest coś niezwykle uniwersalnego.

No i tak to wygląda.

Ja zawsze mówię tak, że ludzie żyjąc tu na ziemi, w ciałach, przejdźcie się na przykład po Gdańsku, po ulicy Długiej, zobaczcie te przepiękne kamienice, przepięknie murowane, ozdabiane.

architektura jak z bajki.

W wielu miastach

naszych i na świecie

jest podobna architektura,

różna.

Ktoś by powiedział, dlaczego

ktoś stawia kamienicę

i

jeszcze ją fantazjuje.

Ano upiększa,

dlatego, że to właśnie jest

pewna

cecha duszy,

bo wyobraźnią możesz sobie wyobrażać.

Nie będzie nic monotonna.

Jak ci coś nie będzie odpowiadało, to zmienisz wyobraźnią.

Tylko kto w tych czasach gonitwy materialnej na świecie

jest w stanie uwierzyć,

że twoja wyobraźnia nie ma granic

i tam jest twój świat.

Tam jest ten drugi świat, ten rzeczywisty.

Oczywiście ukazują ci się świętości,

Te, w które wierzysz.

Dlaczego miałoby być inaczej?

Przecież świętości to jest pewien klucz do doskonałości, do nieulegania pokusom.

Oczywiście do tych świętości ludzie, myśląc materialnie, dokładają wiele słów po to, żebyśmy się bali, lękali czegoś, że surowość, kary.

to powiedzieli ludzie.

Ja kiedyś, jako młody człowiek,

mając trzydzieści parę lat,

ułożyłem sobie taką regułkę.

Samo życie jest mniej ważne.

Ale ważna jest twórczość oparta na życiu.

człowiek

nasza jaźń jest twórcza

jest

zmysłowa

pomyślcie

jeżeli

wasz bliski odchodzi

ale potraktujcie to

w tym sensie, co ja wam powiedziałem,

mimo że wydaje się to bardzo niewiarygodne,

wasz bliski odchodzi.

To dlaczego uważacie, że on jest sam?

On odchodzi

z całym swoim życiem.

Z wami też.

W swojej jaźni.

Ja wiem, że to jest trudne do

uwierzenia i zrozumienia.

Wolałbym wam jakąś prostszą prawdę powiedzieć, ale jej nie ma.

To my tu w ciele przez jakiś czas, jak ktoś od nas odejdzie, zostajemy sami bez niego.

Ale my jesteśmy przy nim, bo jego przeżycia z nami są żywe.

w energii.

Tak.

Dobra.

Ale to tak pod

święto

Zmartwychwstania

jest

to powiedziane.

Tak.

Henryka Pytalska.

Panie Krzysiu, często

próbuję się skupić, ale

nic jakby nie ma

i nie wiem, czy

mi wychodzi, czy tak

źle będzie. A co Pan

czuje skupiając się na

Rzeszowie,

Toskani we Włoszech,

a na Rzeszowie i Toskani we Włoszech?

Jest to pytanie,

na które łatwo odpowiedzieć, proszę Panią,

na tą chwilę.

Jednostkowo

Dobrze.

Aj, aj, aj, już.

Dobrze.

Zmasowany

coraz bardziej zmasowany

atak jest na Ukrainę.

To co mówiłem, że

skończył się żółwi konflikt,

który trwał długo

i zaczął się zmasowany atak Rosji na Ukrainę.

Zadaję sobie pytanie,

co się będzie działo

tam w najbliższym czasie?

Dziękuję.

bardzo ucierpi energetyka

w najbliższym czasie na Ukrainie.

Ukraina

w dość szybkim tempie

będzie miała coraz większe problemy.

Konflikt wszedł

w zupełnie inny etap.

Jeżeli kogoś nie olśni, jeżeli ktoś nie zmieni tego, co się dzieje politycznie,

kraje zachodnie

są gotowe

w krytycznym momencie

dla Ukrainy

wejść na Ukrainę

i musimy się na to przygotować

czuję to

przepraszam

to wszystko.